ความจริงแล้ว กู้หยุนรุ่ย ซื่อจื่อแห่งจวนโหวผู้ภักดีกล้าหาญยังไม่ตาย เรื่องนี้ซูชิงหว่านรู้มานานแล้ว
ส่วน ‘ซื่อจื่อ’ ที่ชงจิ่วกล่าวว่ายังไม่ตายนั้น...
ดวงตาซูชิงหว่านหดแคบลง มือที่เคยวางบนท้องน้อยตามความเคยชินพลันกำแน่นขึ้นเล็กน้อย
หมายความว่า บิดาแท้ ๆ ของลูกในท้องนาง ชายที่นางแต่งผิดตัวในวันวิวาห์ กู้หยุนฉือ ท่านน้องรองแห่งจวนโหว สามีที่แท้จริงของนาง อาจยังมีชีวิตอยู่จริง ๆ!
สีหน้าซูชิงหว่านยังคงสงบนิ่ง ทว่าในใจกลับคำนวณอย่างรวดเร็ว หากกู้หยุนฉือยังมีชีวิตอยู่ แผนการทั้งหมดที่วางไว้ก่อนหน้านี้ย่อมต้องล้มเลิกและเริ่มต้นใหม่
ที่สำคัญที่สุด เมื่อเขากลับมาแล้วพบว่าตนถูกกู้หยุนรุ่ยแย่งชิงตัวตนไปอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย เขาจะคิดเช่นไร?
ไม่สิ เขาคงรู้อยู่แล้วว่าตัวตนของเขาถูกกู้หยุนรุ่ยสวมรอยไปแล้ว
ซูชิงหว่านเรียบเรียงประเด็นสำคัญได้อย่างรวดเร็ว นั่นคือกู้หยุนฉือคิดเช่นไร เขาต้องการทวงคืนตัวตนของตน หรือจะฉวยโอกาสรับตำแหน่งซื่อจื่อแห่งจวนโหวไปเสียเลย
การตัดสินใจของเขาเกี่ยวพันกับการตัดสินใจของนาง
บางทีซูชิงหว่านอาจเงียบไปนานเกินไป ชงจิ่วจึงตื่นเต้นจนฝ่ามือชุ่มเหงื่อ เขาถามอย่างระมัดระวังว่า “คุณหนู ท่านไม่อยากให้เขายังมีชีวิตอยู่หรือขอรับ?”
ซูชิงหว่านส่ายหน้า
หัวใจชงจิ่วพลันดิ่งวูบ มุมปากเผยรอยยิ้มขมขื่น
ครู่ต่อมา ซูชิงหว่านเอ่ยว่า “ข้าย่อมหวังให้เขายังมีชีวิตอยู่ แต่ข้าไม่แน่ใจว่าเขาห่วงใยข้าหรือไม่ ห่วงใยลูกในท้องข้าหรือไม่”
ชงจิ่วเงยหน้าขึ้นฉับพลัน แววปีติที่กดกลั้นไว้ในดวงตาส่องประกายเจิดจ้า เขากล่าวอย่างรวดเร็วว่า “เขาต้องห่วงใยท่านแน่นอน!”
ซูชิงหว่านมองเขาอย่างสงสัย ชงจิ่วรู้ตัวว่าตนเสียกิริยา จึงกระแอมเบา ๆ “ที่จริงแล้ว คุณหนู ข้าได้รับคำฝากฝังจากผู้อื่นให้มาถามท่านว่า ท่านหวังให้ซื่อจื่อยังมีชีวิตอยู่ หรือท่านน้องรองยังมีชีวิตอยู่ขอรับ?”
หากหวังให้ซื่อจื่อยังมีชีวิตอยู่ เมื่อเขากลับมาก็จะเป็นกู้หยุนรุ่ย ซื่อจื่อ
หากหวังให้ท่านน้องรองยังมีชีวิตอยู่ เมื่อเขากลับมาก็จะเป็นกู้หยุนฉือ