แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด ซูชิงหว่านกลับรู้สึกคุ้นเคยกับกลิ่นอายของคนผู้นั้นอย่างประหลาด ทว่าชั่วขณะนั้นนางกลับนึกไม่ออกว่าเขาเป็นใคร แม้แต่น้ำเสียงของเขาก็ยังฟังดูแปลกหู
โชคดีที่เรื่องนี้ไม่กระทบต่อแผนการใหญ่ ชายชุดดำกับมู่หรงจิ้นผู้นั้นต่างก็ไม่มีเจตนาร้ายต่อนาง นางจึงไม่คิดเอ่ยปากให้มารดาและคนอื่น ๆ ต้องเป็นห่วง
ซูชิงหว่านพยักหน้า “ทุกอย่างเป็นไปตามแผน”
วันนี้นางจัดเตรียมโอกาสไว้แล้ว กู้หยุนรุ่ยก็พาคนลงมือตามคาด
ชั่วขณะที่รถม้าพลิกคว่ำ ฉินซินรีบปกป้องนางไว้แน่น ใช้ร่างของตนรองรับนางแทน แรงกระแทกมหาศาลทำให้ฉินซินกระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง
ครั้นรู้ว่ากู้หยุนรุ่ยยังมีแผนสำรองอีก ซูชิงหว่านจึงสั่งให้คนสนิทพานางกลับจวนโหวทันทีที่เกิดเหตุ
หลังเกิดเรื่องครั้งนี้ ต่อให้กู้หยุนรุ่ยลบร่องรอยทั้งหมดจนสิ้น ท่านโหวก็ย่อมสงสัยเขาอย่างหมดใจ และไม่ยอมให้เขาลอบก่อเรื่องอีกเป็นแน่
แม้ทุกอย่างจะราบรื่นยิ่ง ทว่าเมื่อนึกถึงกู้หยุนรุ่ยที่เพื่อบรรดาศักดิ์และซูซีเยว่แล้ว ถึงกับคิดทำร้ายนางเช่นนี้ แววเกลียดชังเข้มข้นก็พลันวาบผ่านดวงตาของซูชิงหว่าน
ทั้งสองหมั้นหมายกันมาหลายปี เติบโตมาด้วยกันดุจคู่รักวัยเยาว์ ใครจะคิดว่าภายใต้ใบหน้าสุภาพอ่อนโยนนั้นกลับซ่อนหมาป่าในคราบแกะเอาไว้ ไร้ความเมตตาไร้คุณธรรม ถึงกับลงมือหมายเอาชีวิตนาง!
เมื่อสตรีสกุลไป๋เห็นว่าบุตรสาววางแผนได้อย่างรอบคอบไร้ที่ติ ก็วางใจลง ความยินดีพลันเอ่อท้นขึ้นในใจ “หว่านหว่าน เมื่อครู่แพทย์หลวงหลี่บอกว่าเจ้าอาจตั้งครรภ์ฝาแฝด! เช่นนี้โอกาสที่จะได้บุตรชายก็ยิ่งมากขึ้นแล้ว!”
ซูชิงหว่านยิ้มแล้วพยักหน้า ลูบหน้าท้องที่นูนขึ้นเล็กน้อยของตนเบา ๆ
เด็กในครรภ์ยังอยู่ นี่คงเป็นลิขิตสวรรค์
ในเมื่อกู้หยุนรุ่ยคิดสนับสนุนคนผู้นั้นชิงตำแหน่งรัชทายาท เขาก็ต้องได้เป็นซื่อจื่อแห่งจวนโหวก่อน เพื่อให้วันหน้ามีอำนาจมากขึ้นและทำสิ่งใดได้อย่างชอบธรรมยิ่งขึ้น
เช่นนั้นนางก็จะทำให้เขาพ่ายตั้งแต่ก้าวแรกของการสืบบรรดาศักดิ์นี้!
**
คนแคระที่พุ่งชนรถม้าของจวนโหว สุดท้ายถูกพบว่าเสียชีวิตอยู่ในวัดร้างชานเมือง เบาะแสจึงขาดสะบั้น เรื่องนี้ถูกตัดสินว่าเป็นอุบัติเหตุ