กู้หยุนรุ่ยตบลงไปอีกฉาด ครานี้แรงกว่าครู่ก่อนเสียอีก ซูซีเยว่ถูกตบจนมึนงงไปพักใหญ่ กุ้ยเซียงประคองนางไว้ ทว่าทั้งตัวนางยังคงงุนงงไม่ได้สติ
ซูชิงหว่านเห็นเช่นนั้นก็ขมวดคิ้วแน่น
นางรู้ว่าซูซีเยว่กำลังจะเปิดเผยความจริงเรื่องการสลับเจ้าสาวในวันแต่งงาน กู้หยุนรุ่ยจึงเสียหลักไปแล้ว แต่เมื่อเห็นกู้หยุนรุ่ยลงมือกับสตรีที่ตนรักอย่างโหดเหี้ยมถึงเพียงนี้ ซูชิงหว่านก็อดหวาดหวั่นไม่ได้
โชคดี โชคดีที่วันนั้นคนที่นางแต่งด้วยไม่ใช่กู้หยุนรุ่ยผู้หน้าไหว้หลังหลอกผู้นี้!
สตรีสกุลเฝิงเองก็ไม่อยากให้ซูซีเยว่เอ่ยเรื่องการสลับเจ้าสาวในครั้งนั้น จึงรีบกล่าวว่า “อาฉือ เจ้าพาซูซีเยว่กลับไปก่อนเถิด นางไม่รู้จักความเหมาะสม ในฐานะสามี เจ้าก็อบรมนางให้ดี ส่วนเรื่องหย่าร้าง ข้ายืนกรานเช่นเดิม เจ้าต้องให้คำตอบที่น่าพอใจแก่แม่”
ขณะกล่าว นางก็ส่งสายตาให้กู้หยุนรุ่ยไปด้วย บอกให้เขารีบพาซูซีเยว่ไปเสีย อย่าให้นางเปิดเผยความจริงในวันนั้นเป็นอันขาด
กู้หยุนรุ่ยพยักหน้า แล้วสั่งให้คนประคองซูซีเยว่ขึ้น ก่อนพากันเดินออกไป
แต่ก่อนจะออกไป เขาหันกลับมามองซูชิงหว่านแวบหนึ่ง ทว่าซูชิงหว่านกลับไม่แม้แต่จะมองเขา นางหันไปกล่าวกับสตรีสกุลเฝิงว่า “ท่านแม่สุขภาพไม่ดี ก็พักผ่อนให้ดีเถิด ลูกสะใภ้จะไม่รบกวนท่านอยู่ที่นี่แล้ว”
สตรีสกุลเฝิงเห็นนางไม่ได้สงสัยอะไร จึงวางใจลง ทั้งยังแทบอยากให้นางรีบไปเสีย “อืม เจ้าอุ้มท้องหนัก รีบกลับไปพักผ่อนเถิด”
ซูชิงหว่านพยักหน้าเบา ๆ แล้วจึงลุกขึ้นเดินออกไป
นางเดินไปได้ไม่กี่ก้าวก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ ก่อนหน้านี้ฉินซินบอกว่าหยุนชีไปตามกู้หยุนฉือเพื่อส่งข่าว แต่จนป่านนี้ยังไม่กลับมา หรือทางกรมต้าหลี่สื่อจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้น?
หวังว่าเขาจะไม่ประสบเรื่องยุ่งยาก
วันนี้แดดดี เพิ่งได้ชมละครฉากหนึ่ง อารมณ์ก็ดีไม่น้อย ซูชิงหว่านจึงกล่าวว่า “พาข้าเดินเล่นในสวนสักหน่อย”
ฉินซินรับคำ “เจ้าค่ะ”
แม้ใกล้คลอดและร่างกายหนักอึ้ง ซูชิงหว่านก็ยังจดจำคำที่มู่หรงจิ้นบอกไว้ได้ดี ว่าควรออกเดินเล่นบ้าง ห้ามเอาแต่อุดอู้อยู่ในห้องเด็ดขาด
อย่างไรเสีย นางก็ตั้งท้องฝาแฝด ต่อให้ระมัดระวังเพียงใด ตอนคลอดย่อมลำบากกว่าผู้อื่น