“เอ่อ...”
หลินซานยืนอยู่ตรงนั้นอย่างเก้อเขิน ไม่รู้จะทำอย่างไรดีในชั่วขณะนี้
ถ้าไม่ไป ก็เท่ากับโม้!
แต่ถ้าไป ก็เท่ากับเอาชีวิตไปทิ้ง!
สุดท้ายหลังจากชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสียแล้ว หลินซานก็ยังคิดว่าชีวิตหมาๆ ของตัวเองสำคัญกว่า จึงทำหน้าไม่อายตามฉินเฟิงหนีไปด้วยกัน
เห็นภาพนี้ จื่ออวี้เต็มไปด้วยความผิดหวังในแววตา
หญิงสาวคนไหนล้วนมีความฝัน หญิงสาวคนไหนล้วนชื่นชมวีรบุรุษ คิดว่าเจอเนื้อคู่ที่แท้จริงแล้ว ไม่คิดว่าเขาจะเป็นเพียงเด็กหนุ่มที่ชอบโม้
“ติ๊งต่อง ขอแสดงความยินดีกับเจ้าของร่างที่ขัดขวางการอวดเก่งของบุตรผู้ถูกสวรรค์เลือก ทำให้เขาไม่ได้รับความประทับใจจากเทพธิดา ได้รับแต้มตัวร้าย 500 แต้ม!”
“แบบนี้ก็ได้ด้วย!”
ฉินเฟิงมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที ราวกับคนชอบของหวานได้ค้นพบสูตรใหม่
หลินซานยังพยายามจะกอบกู้ภาพลักษณ์ของตัวเอง ถามขึ้นว่า “ท่านฉิน ข้าไม่เข้าใจ ด้วยฐานะของท่าน ทำไมต้องหนีด้วย!?”
“ง่ายมาก!”
ฉินเฟิงพูดอย่างจริงจัง “ข้าไม่ใช่คุณชายตระกูลรวยที่ชอบรังแกคนอ่อนแอ การใช้ชีวิตอยู่ใต้ร่มเงาบุญคุณบรรพบุรุษไม่ใช่ลูกผู้ชายที่แท้จริง ฉินเฟิงได้มาถึงจุดนี้ได้ก็เพราะตัวเองล้วนๆ ข้าจะใช้สองมือของตัวเองสร้างฟ้าดินของตัวเอง”
“ท่านฉิน!”
หลินซานเริ่มรู้สึกชื่นชมฉินเฟิงในใจ เป็นคนรุ่นที่สองที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน
“เขา...”
จื่ออวี้มีประกายแปลกประหลาดวาบขึ้นในดวงตางดงาม ไม่คิดว่าเด็กน้อยคนนี้จะมีปณิธานสูงเทียมฟ้า
………
ตระกูลฉิน
เหล่าบรรพชนของตระกูลฉินกำลังประชุมกัน
ตั้งแต่ฉินเฟิงจากไป พวกเขาก็พบว่าศิลาแห่งจิตวิญญาณสามสิบล้านก้อนในคลังสูญหายไป