หญิงสาวร่างผอมเปิดถุงเงินออก ดวงตาพลันเป็นประกาย ก่อนจะคำนับหญิงสาวชุดสีส้มเพื่อขอบคุณ «ขอบคุณคุณหนูจางมาก อีกสามวันข้าจะมารายงานตัวตรงเวลาแน่นอน!»
หญิงสาวชุดสีส้มประคองนางให้ลุกขึ้น แววตาอ่อนโยน
«อืม ถึงเวลานั้นข้าจะรอเจ้าอยู่ในจวน!»
หญิงสาวร่างผอมถือถุงเงินหนักอึ้ง เดินจากไปด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข
ใบหน้าของหญิงสาวชุดสีส้มยังคงประดับรอยยิ้มอ่อนโยนและเป็นมิตร ทว่าพออีกฝ่ายจากไป รอยยิ้มนั้นก็เลือนหายไปโดยสิ้นเชิง สีหน้าของนางถึงกับดูเหี้ยมเกรียมอยู่บ้าง
นางยืนอยู่หน้าประตูอีกครู่หนึ่ง จากนั้นจึงหยิบสมุดเล่มหนึ่งออกมาจากแขนเสื้อ พลิกดูแล้วพึมพำว่า «วันนี้น่าจะมีคนมารายงานตัวสามคน แต่กลับมาเพียงสองคน เด็กสาวที่ออกแรงได้มากคนนั้น ซูเสี่ยวถง เหตุใดยังไม่มาอีก?»
ทันใดนั้น แววเย็นเยียบก็วาบขึ้นในดวงตา สีหน้าเผยความบิดเบี้ยวเล็กน้อย «กล้าไม่มาสินะ เช่นนั้นก็อย่าหาว่าคุณหนูผู้นี้ใจเหี้ยม ในเมืองหวยอานแห่งนี้ยังไม่เคยมีใครกล้าขัดคำสั่งตระกูลจาง เด็กสาวบ้านนอกคนหนึ่งกลับบังอาจถึงเพียงนี้!»
ซูมู่กับพวกอีกสองคนอยู่ห่างจากหญิงสาวชุดสีส้มมาก จึงไม่ได้ยินว่านางพึมพำอะไรอยู่ ทว่าซูมู่เคยเรียนอ่านริมฝีปากมาก่อน จึงรู้ว่านางพูดอะไร
หญิงสาวผู้นั้นเข้าไปในจวนจางอย่างรวดเร็ว ทั้งสามรออยู่ครู่หนึ่งก็ไม่เห็นมีใครออกมาอีก