มิน่าเล่า เมื่อวานเจ้าถึงได้มั่นอกมั่นใจนักว่ายาห้ามเลือดขวดนี้ขายได้ขวดละ 2 ตำลึงเงินเป็นแน่
ข้าว่าแม้แต่ขวดละ 2 ตำลึงเงินก็ยังขายถูกไป ต่อให้ขายขวดละ 5 ตำลึงเงิน ก็ยังมีคนแย่งกันซื้ออีกมากมาย!”
เขาค้าขายสมุนไพรมากว่า 20 ปีแล้ว ยังไม่เคยพบยาห้ามเลือดที่มีประสิทธิผลดียิ่งกว่านี้มาก่อน
ยาห้ามเลือดชนิดนี้เขาลองใช้กับตัวเองแล้ว ได้ผลจริง เขาสังหรณ์ใจว่ายานี้จะต้องเป็นที่แย่งชิงกันอย่างบ้าคลั่งในภายหน้า!
เพราะเหตุนี้ เขาถึงกับเลื่อนกำหนดส่งสินค้าออกไปเพื่อยาห้ามเลือดชนิดนี้
ท่านหมอลู่เอ่ยถามถึงอาการบาดเจ็บของอีกฝ่ายเป็นสิ่งแรก “เถ้าแก่สวี่บาดเจ็บหรือ บาดเจ็บสาหัสหรือไม่?”
เถ้าแก่สวี่โบกมือ “แผลเล็กน้อย ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร!”
อาการบาดเจ็บของเขาไม่สำคัญ สิ่งสำคัญคือเรื่องยาห้ามเลือดต่างหาก
“ว่าแต่ท่านมียาห้ามเลือดเหลืออยู่เท่าใด ข้าขอซื้อทั้งหมด!”