เจ้าหัวโล้นคิดว่าตนเองฟังผิดไป
“เจ้าหนุ่มนี่คิดเล่นเล่ห์อันใดกันแน่?”
ซูมู่คร้านจะอธิบายกับเขา อย่างไรเสียคนที่ต้องทนทุกข์ในภายหลังก็ไม่ใช่ตน
“ไม่มัดก็ได้ ขอเพียงอีกครู่เจ้ากดพี่ใหญ่ของเจ้าไว้ให้อยู่ก็พอ”
อู่ต้าหลางมองซูมู่ สีหน้าค่อนข้างซับซ้อน ก่อนหันไปสั่งเจ้าหัวโล้นว่า “อีกครู่คอยช่วยท่านหมอซูอยู่ข้าง ๆ”
บอกว่าช่วย แต่แท้จริงแล้วก็คือจับตาดูเท่านั้น
ดูท่าอู่ต้าหลางเองก็มิได้เชื่อใจเขาอย่างเต็มที่
“ขอรับ พี่ใหญ่ ข้าจะช่วยท่านหมอซูให้ดี!”
เมื่อได้รับคำสั่งจากพี่ใหญ่ของตน เจ้าหัวโล้นย่อมยินดีอย่างยิ่ง เขามองซูมู่ด้วยสายตาท้าทาย ทั้งยังจงใจเน้นเสียงประโยคหลังเป็นพิเศษ
ทว่าซูมู่ไม่แม้แต่จะชายตามองเขา
เพียงก้มหน้าล้างมือให้สะอาดอย่างตั้งใจ
จากนั้นก็นำอุปกรณ์ที่จะใช้ไปลนไฟให้ทั่วก่อน
พลางสั่งเจ้าหัวโล้นว่า “เปิดหน้าต่าง ให้แสงสว่างเข้ามาเพียงพอ”
บาดแผลของอู่ต้าหลางเดิมเป็นเพียงแผลธนูเล็ก ๆ แต่เพราะไม่ได้รับการรักษาอย่างทันท่วงที จึงทำให้อาการทรุดหนักลง
อีกประเดี๋ยวเขาต้องตัดเนื้อเน่าทั้งหมดบนบาดแผลของอู่ต้าหลางออกก่อน แล้วใช้สุราดีกรีแรงฆ่าเชื้อ ส่วนหลังจากนั้นก็ต้องดูความสามารถในการสมานแผลของเจ้าตัวแล้ว
เขาไม่ได้พกยาห้ามเลือดมาด้วย จึงทำได้เพียงรักษาเช่นนี้
ถึงมี เขาก็ยังไม่แน่ว่าจะยอมใช้กับโจรคนหนึ่งหรือไม่!
อย่าคิดว่าดื่มสุรากับฉันไปไม่กี่จอกแล้วเราจะสนิทสนมกันนัก ฉันยังไม่ลืมหรอกว่าตัวเองมาอยู่ในสถานที่บ้า ๆ นี่ได้อย่างไร