ตามหลักแล้ว วัตถุผีร่วมกำเนิดที่ปกคลุมทั่วร่างเช่นนี้ย่อมสร้างมลทินทางจิตอย่างมหาศาล ถึงขั้นอาจทำให้เจ้าตัวติดอยู่ที่สองอักขระไปตลอดชีวิต
เพราะทั้งร่างของตนเป็นวัตถุผี แล้วตกลงตนเองเป็นคนหรือเป็นผีกันแน่...
หากยังประคองสติไม่ให้ถูกกลืนกินได้ ก็ถือว่าไม่เลวแล้ว...
แต่เฉินเทียนชิงกลับเป็นข้อยกเว้น
เพราะเขามีความทรงจำของผู้บำเพ็ญหกอักขระ จึงมีจิตใจและความสามารถในการควบคุมอารมณ์ของยอดฝีมือชั้นสูง
แม้จะมีกายผีเช่นนี้ ตัวชี้วัดมลทินทางจิตของเขาก็ยังต่ำกว่า 10 เปอร์เซ็นต์มาโดยตลอด...
ความทรงจำของผู้บำเพ็ญหกอักขระ ผสานกับวัตถุผีร่วมกำเนิดอันทรงพลัง นี่เองที่หล่อหลอมเฉินเทียนชิงให้กลายเป็นอัจฉริยะเหนือสามัญ!
“ถ้านายมีฝีมือแค่นี้ ก็เอาชนะฉันไม่ได้หรอก!”
เฉินเทียนชิงปล่อยหมัดออกไปอย่างไม่ใส่ใจ แรงปะทะสะเทือนจนไป๋เยวียนถอยกรูด
เนื้อหนังบนแขนของเขาแหลกกระจาย ทว่าชั่วพริบตาก็สมานกลับดังเดิม
เพราะทั่วทั้งร่างของเขาเป็นวัตถุผี แทบไม่ต้องจงใจเร่งเร้าพลังลี้ลับ บาดแผลก็ฟื้นคืนได้ในพริบตา
นั่นหมายความว่าความแข็งแกร่งของร่างอมตะเขาสูงกว่าผู้ที่อยู่ในระดับเดียวกันหลายเท่า!
แต่ไป๋เยวียนเองก็ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน ด้วยแรงหนุนจากยา ร่างอมตะของเขาก็แข็งแกร่งผิดธรรมดาเช่นกัน!
“แค่นี้หรือ?”
ไป๋เยวียนได้ยินเช่นนั้นก็ถอยเว้นระยะ มุมปากเผยรอยเยาะหยัน
ดวงตาของเขาขยับวูบ พลังลี้ลับในร่างพลุ่งพล่านออกมา