“ยังมีองค์กรแบบนี้ด้วยหรือ?”
หวางชิงกับพวกอีกสองคนชะงักไป สีหน้าฉายแววสนใจขึ้นมาทันที
พวกเขาเป็นคนประเทศต้าเซี่ย งานที่รับได้ย่อมมีเพียงงานในสิบห้าขุมอำนาจที่ต้าเซี่ยให้ความคุ้มครอง ทว่าสมาคมวิญญาณอำมหิตกลับต่างออกไป เพราะเป็นองค์กรระดับโลก
ถึงด้วยพลังของพวกเขาในตอนนี้ การข้ามทะเลจะยังไม่ค่อยเป็นไปได้ แต่การเดินทางไปทั่วจงโจวยังไม่มีปัญหา ขอเพียงไม่เข้าไปในเขตอันตรายถึงตายไม่กี่แห่งนั้น
เช่นนี้แล้ว งานที่พวกเขารับได้ก็มีมากมายเหลือเกิน...
“ฉันเองก็เข้าไปได้เพราะโอกาสบังเอิญ”
ไป๋เยวียนพยักหน้าแล้วกล่าวว่า
“ถ้าพวกนายต้องการ ก็ไปรับงานจากที่นั่นได้ รางวัลคงทำให้พวกนายพอใจ”
“ต้องการสิ ต้องการมากเลย!”
โจวหานแสยะยิ้มแล้วกล่าวว่า
“พี่ไป๋ ที่นั่นมีงานสังหารคนด้วยหรือ?”
“หืม?”
ไป๋เยวียนชะงักเล็กน้อย เขาลืมไปเสียสนิทว่า เมื่อเทียบกับการฆ่าผีแล้ว โจวหานดูจะกระตือรือร้นกับการฆ่าคนมากกว่า อย่างไรเสียการใช้วิชาผีก็ต้องสิ้นเปลืองพลังชีวิต...
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หานอวี่กับหวางชิงก็เงียบไปครู่หนึ่ง แต่ไม่ได้พูดอะไร
เห็นได้ชัดว่าพวกเขารู้สถานการณ์ของโจวหานอยู่แล้ว
โจวหานเห็นทั้งสามเงียบ จึงลูบจมูกแล้วกล่าวว่า
“ในเมื่อมีคนเอาชื่อไปแขวนไว้ที่นั่น คนพวกนั้นก็คงชั่วช้าสามานย์เป็นแน่ หากเป็นคนดีมีคุณธรรม ย่อมไม่มีใครคิดแค้นจนอยากเอาชื่อไปแขวนไว้ แบบนี้ฉันก็ถือว่ากำจัดคนชั่วผดุงคุณธรรม...”