“ฉันมาแล้ว...”
หน้ากากผีมองเจ้าสาวผีอย่างละโมบ
จากนั้นมันก็อ้าปาก เริ่มเขมือบกินอย่างตะกละตะกลาม
ส่วนผีดุร้ายร่างผอมแห้งที่อยู่ข้าง ๆ ทำได้เพียงยืนมองตาปริบ ๆ ไร้ซึ่งสติรับรู้ใด ๆ...
แต่หน้ากากผีก็ไม่มีเวลาค่อย ๆ ลิ้มรส
แม้มันจะควบคุมอีกฝ่ายไว้ได้อย่างฝืน ๆ ทว่าพลังของมันกลับลดลงทุกวินาที
โชคดีที่การกลืนกินเจ้าสาวผีให้ผลตอบแทนสูงกว่า ไม่เพียงชดเชยพลังที่เสียไปได้ ยังช่วยให้บาดแผลของมันฟื้นตัวขึ้นอีกด้วย...
อย่างไรมันก็ไม่ทำการค้าที่ขาดทุนอยู่แล้ว...
ชั่วพริบตา
เจ้าสาวผีที่จ้าวผีหิ้วอยู่ก็หายวับไปจนหมดสิ้น ไม่เหลือแม้แต่เส้นผมสักเส้น...
หน้ากากผีมองจ้าวผีด้วยแววตาละโมบ ความอยากกลืนกินพลันก่อตัวขึ้นเช่นกัน
เพียงมองแวบเดียวก็รู้ว่าอีกฝ่ายบาดเจ็บสาหัสไม่ต่างจากมัน พลังลดลงจากเดิมมาก
หากกลืนกินอีกฝ่ายได้ มันย่อมฟื้นพลังกลับมาได้ไม่น้อย
น่าเสียดายที่จ้าวผีตรงหน้ายังไม่เข้าเงื่อนไขให้กลืนกิน
เว้นแต่มันจะฝืนกลืนอีกฝ่ายเข้าไป
แต่การทำเช่นนั้นสิ้นเปลืองพลังมหาศาล ต่อให้กลืนกินได้ก็ยังชดเชยพลังที่เสียไปไม่ไหว เป็นการค้าที่ขาดทุนล้วน ๆ
หน้ากากผีจ้องจ้าวผีลึก ๆ อีกครั้ง ก่อนจะกลับเข้าไปในร่างของไป๋เยวียน
ชั่วพริบตา
ภาพที่หยุดนิ่งก็กลับมาเคลื่อนไหวตามปกติ
ไป๋เยวียนกับพวกสะดุ้งเฮือก ก่อนจะได้สติกลับคืนมาในทันที
“หือ? เจ้าสาวผีล่ะ?!”
พวกเขามองไปข้างหน้า เห็นเจ้าสาวผีบนพื้นหายไปอย่างกะทันหัน