“หรือว่าจะไม่ใช่ที่นี่?”
ไป๋เยวียนขมวดคิ้วเล็กน้อย พลังลี้ลับในร่างพลุ่งพล่าน ทว่าเขายังคงสัมผัสความผิดปกติใด ๆ ไม่ได้
“พี่ชาย เกิดอะไรขึ้น?”
เขาถามหน้ากากผีในใจ
เพราะสถานที่แห่งนี้คือจุดที่หน้ากากผีบอกไว้อย่างแน่นอน!
เมื่อเห็นเช่นนั้น หน้ากากผีก็ปลดปล่อยพลังลี้ลับของตนออกมาอีกครั้ง ไม่นานก็ได้คำตอบ ก่อนจะเอ่ยว่า
“ผีตัวนั้นอยู่ใต้เท้านาย!”
“?”
แววตาของไป๋เยวียนไหววูบ เขาถอยห่างออกไปทันที
แต่ใต้เท้าของเขามีเพียงพื้นที่รกร้างธรรมดา ไม่เห็นมีสิ่งผิดปกติแม้แต่น้อย
ไป๋เยวียนชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเข้าใจขึ้นมา เอ่ยว่า
“เจ้าหมายถึง ผีตัวนั้นอยู่ใต้ดิน?”
หน้ากากผีพยักหน้า แล้วกล่าวว่า
“ใต้ดินมีพื้นที่ขนาดใหญ่ ทั้งยังวางค่ายกลลี้ลับเอาไว้ ทำให้นายสัมผัสถึงมันไม่ได้”
“ถึงกับสร้างไว้ใต้สุสานไร้ญาติเลยหรือ?”
ไป๋เยวียนลูบคาง พึมพำกับตัวเองว่า
“ขุมกำลังไหนกันถึงได้ลับ ๆ ล่อ ๆ ขนาดนี้...”
เขาเลิกคิ้ว ก่อนจะถามต่อ
“พี่ชาย พาผมเข้าไปได้ไหม?”
แม้เขาจะแข็งแกร่ง แต่ไม่ถนัดซ่อนเร้นตัวตน หากลงไปใต้ดินเมื่อไร อีกฝ่ายย่อมสัมผัสได้แทบจะในทันที
“ได้”
หน้ากากผีเปิดเส้นทางเล็ก ๆ ขึ้นมาในชั่วพริบตา
ไป๋เยวียนไม่ลังเล ก้าวเข้าไปบนเส้นทางนั้น
ชั่วขณะนั้น เขารู้สึกราวกับหลุดเข้ามาในอีกมิติหนึ่ง ทิวทัศน์รอบด้านพลันพร่าเลือน
ราวกับกำลังเคลื่อนที่ด้วยความเร็วที่คนธรรมดาไม่อาจจินตนาการได้...