“หมอนี่ถึงกับยังปะปนอยู่ในสภาจ้าวโลกาได้อีกหรือ?”
ไป๋เยวียนเลิกคิ้ว แววตาฉายความประหลาดใจขึ้นมาวูบหนึ่ง
ครั้งก่อนก็เพราะเจี่ยหยวน พวกเขาถึงได้ช่วยจางชิงเต้าตามหาฐานที่มั่นของสภาจ้าวโลกาจนพบอย่างราบรื่น
เดิมทีเขาคิดว่าอีกฝ่ายหนีออกนอกประเทศไปนานแล้ว ใครจะคิดว่ายังอยู่กับคนของสภาจ้าวโลกา...
ไป๋เยวียนพึมพำในใจว่า
“ประธานคนนี้ใจกว้างไม่น้อยเลยแฮะ...”
ในตอนนั้นเอง
เจี่ยหยวนยิ้มบาง ๆ พลางจ้องบ่อเลือดสีแดงฉาน ก่อนเอ่ยช้า ๆ ว่า
“นี่เป็นวิธีที่อาจารย์ผมถ่ายทอดให้ ไม่มีทางผิดพลาดแน่นอน!”
“ขอให้สำเร็จก็แล้วกัน!”
ชายวัยกลางคนพยักหน้าแล้วกล่าวว่า
“ครั้งนี้ผมทุ่มทรัพยากรลี้ลับทั้งหมดของสมาคมลงไปแล้ว!”
เขามองบ่อเลือดตรงหน้า แววตาเจือความเสียดายอยู่บ้าง
แม้แต่สำหรับเขา นี่ก็ยังเป็นการเดิมพันครั้งใหญ่!
หากสำเร็จ สภาจ้าวโลกาก็จะตั้งหลักได้อย่างมั่นคง อย่างน้อยก็ไม่ต้องหวั่นเกรงขุมกำลังชั้นยอดอื่น ๆ แต่ถ้าล้มเหลว สภาจ้าวโลกาทั้งหมดก็จะล่มสลายไป...
“ท่านประธานไม่ต้องกังวล”
เจี่ยหยวนยิ้มบาง ๆ แล้วกล่าวว่า “อีกอย่าง หากท่านล้มเหลว ผมก็ไม่ได้ประโยชน์อะไรเลย”
ชายวัยกลางคนพยักหน้า เหตุผลก็เป็นเช่นนั้นจริง ๆ
ทรัพยากรทั้งหมดของสมาคมหลอมรวมเข้าไปในบ่อเลือดตรงหน้าแล้ว เจี่ยหยวนเองก็ไม่ได้อะไรแม้แต่น้อย
เขาหันไปมองเจี่ยหยวน แล้วยิ้มพลางเอ่ยว่า
“เจี่ยหยวน ที่จริงข้าเคยชื่นชมเจ้ามาก ถึงกับคิดจะบ่มเพาะเจ้าให้เป็นผู้สืบทอดของข้า แต่ตอนนั้นเหตุใดเจ้าถึงถอนตัวจากสภาจ้าวโลกาเสียเอง?”