“ฮิ ๆ… กลับไปเถอะ… กลับไปเล่นต่อเถอะ…”
ในขณะนี้ ต้นตอความประหลาดเผยรอยยิ้ม พลางเปล่งเสียงแหลมเล็กออกมา
ชั่วพริบตาเดียว พลังลี้ลับอันน่าสะพรึงกลัวก็ปะทุขึ้นอย่างรุนแรง ถึงกับทำให้ทางเดินเล็ก ๆ ทั้งสายสั่นสะเทือน ราวกับกำลังจะพังทลายลงทุกเมื่อ
“อย่าต้าน!”
ไป๋เยวียนขยับความคิด แล้วกล่าวในใจ
หน้ากากผีได้ยินดังนั้นก็เข้าใจทันที มันไม่ได้ปลดปล่อยพลังใด ๆ ออกมาเสริมความแข็งแกร่งให้ทางเดิน
“ไอ้หนูนี่กำลังล่อให้มาติดกับหรือไง…”
หน้ากากผีคิดในใจ
“เจ้าเล่ห์จริง ๆ”
ที่จริงแล้ว ตอนที่มันสร้างทางเดินหนีตาย ไป๋เยวียนกำชับเป็นพิเศษว่าไม่ต้องทำทางให้แข็งแรงนัก ทำพอเป็นพิธีก็พอ…
ดูจากตอนนี้ ไป๋เยวียนมั่นใจว่าต้นตอความประหลาดจะบุกเข้ามางั้นหรือ?
“มนุษย์นี่เจ้าเล่ห์จริง ๆ…”
หน้ากากผีคิดในใจ
ตูม!
ในขณะนี้
เสียงระเบิดกึกก้องดังขึ้น พลังของต้นตอความประหลาดกระหน่ำโจมตี ทางเดินทั้งสายก็พังทลายลงในพริบตา
ไป๋เยวียนรู้สึกว่าภาพตรงหน้าพลิกหมุน ร่างทั้งร่างร่วงกลับลงมายังแดนลี้ลับอีกครั้ง ไม่ต่างจากพวกสหพันธ์ระเบียบใหม่ก่อนหน้านี้
“บัดซบ!!”
แววตาของไป๋เยวียนฉายความหวาดกลัวและโกรธเกรี้ยว ดูราวกับถูกเล่นงานโดยไม่ทันตั้งตัว
แต่หน้ากากผีในใจเขาอดพูดไม่ได้ว่า
“แกนี่เล่นใหญ่จริง ๆ หลอกได้แม้กระทั่งผี…”
ขณะนั้น ต้นตอความประหลาดค่อย ๆ ก้าวเข้ามา พร้อมกับกลิ่นอายลี้ลับอันน่าสะพรึงกลัวที่แผ่กระจายออกมา ทำให้ผู้คนรู้สึกหวาดผวาโดยสัญชาตญาณ