ทั้งสองคนยังคงสู้อย่างสุดกำลัง แถมจิตใจยังฮึกเหิมจนแทบจะบ้าไปแล้ว
และในขณะนั้นเอง หน้าจอก็ปรากฏคำว่าแพ้ที่จ้าละวาดขึ้นมาอีกครั้ง...
“...”
“...”
ทั้งคู่เงียบไป หมดแรงจะพูดอะไรแล้ว
ในชั่วขณะนี้ พวกเขาเข้าสู่สภาวะหมดอาลัยตายอยาก...
มองดูประวัติการแพ้ที่อัดแน่นทีละหน้า ไป๋เยวียนเริ่มจะเก็บตัวขึ้นมา...
“พี่ไป๋ เอาใหม่!”
เสียงของโจวหานเหมือนคนถูกปีศาจเข้าสิง “ผมไม่เชื่อว่าจะเจอเขาอีก!”
ตลอดทั้งคืน
ทุกๆ เกมของทั้งคู่ต้องเจอกับ ‘อสูรไดโนเร็กซ์ผู้อยู่ยงคงกระพัน’...
ที่แย่ไปกว่านั้นคือ ถึงแม้ทั้งคู่จะแยกกันเล่น ก็ยังเจอเจ้านี่อยู่ดี!
ทำให้ทั้งคู่เดาว่า จักรพรรดิไดโนอาจจะไม่ใช่คนคนเดียว แต่เป็น...
กลุ่มคน!
ไม่นานนัก ทั้งคู่ก็เข้าเกมอีกครั้ง และก็ไม่ผิดคาด พวกเขาเห็น ID ที่คุ้นเคยนั้นอีกครั้ง!
“เจ้ามันอีกแล้ว...”
“ไม่เป็นไร เสี่ยวหาน”
น้ำเสียงของไป๋เยวียนสงบนิ่ง “พรุ่งนี้ฉันจะให้หวางชิงช่วยสืบให้ ยังไงก็ต้องหาให้เจอ อย่างน้อยก็ต้องรู้ว่ามันเป็นใคร!”
เขาคิดจะให้หวางชิงช่วยแล้ว เห็นได้ชัดว่าถูกทรมานจนแทบจะเสียสติ
เกมเริ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
บางทีอาจจะเป็นเพราะระบบจับคู่ ครั้งนี้คู่ต่อสู้ของพวกเขาอ่อนแอมาก ขนาดท่าสกิลยังใช้ไม่เป็นเลย
ไม่เป็น AI ก็เป็นผู้เล่นใหม่...
เห็นทีระบบเกมคงเห็นว่าพวกเขาซวยเกินไป เลยใช้กลไกสมดุลเฉพาะขึ้นมา