ข้ากินผีแล้วแกร่งขึ้น

ตอนที่ 652 ตระกูลลู่ของเราก็เย่อหยิ่งแบบนี้มาตลอด

6 นาที· 1.4K คำ

ในชั่วขณะนั้น ไป๋เยวียนกับพวกอีกสามคนก็เข้าใจขึ้นมาทันที

ด้วยกำลังของกรมลี้ลับประจำเมือง ย่อมจัดการคนภูตวิญญาณระดับสูงกลุ่มนี้ไม่ได้จริง ๆ

ยิ่งไปกว่านั้น ค่ำคืนลี้ลับอาจมาเยือนได้ทุกเมื่อ สำนักงานใหญ่กรมลี้ลับคงไม่มีกำลังเหลือเฟือพอจะส่งมาได้...

เมื่อเห็นทั้งสี่มีสีหน้าตื่นตะลึง คนขับก็หยอกเย้าว่า

“น้องชายทั้งหลาย ยังจะไปโรงยิมกันอยู่ไหม?”

เขานึกว่าพวกไป๋เยวียนจะรีบให้รถกลับรถแล้วจากไปทันที

แต่ไป๋เยวียนที่นั่งอยู่เบาะหลังกลับยิ้มบาง ๆ แล้วตอบว่า

“ไปสิ ได้ยินว่าที่นั่นกำลังสู้กันดุเดือด ต้องไปดูสักหน่อยแล้ว เผื่อพลาดไปจะทำยังไง?”

“หา?”

คนขับถึงกับอึ้งไปเลย ในใจอดสงสัยไม่ได้ว่าตัวเองฟังผิดหรือเปล่า

แต่เมื่อเห็นสีหน้าจริงจังของไป๋เยวียนกับพวก ดูไม่เหมือนกำลังล้อเล่น เขาก็เอ่ยว่า

“เดี๋ยวก่อนพี่ชาย ในสิบทีมลี้ลับอันดับต้น ๆ ของประเทศ มีตั้งสองทีมอยู่ที่นั่น พวกคุณยังจะไปอีกหรือ?!”

แม้จะเป็นเพียงการจัดอันดับทีมภาคเอกชน แต่ทีมที่ติดสิบอันดับแรกแทบทุกทีมก็มีคนภูตวิญญาณระดับสามอักขระอยู่ เรียกได้ว่าฝีมือไม่ธรรมดาเลย!

“ทีมสิบอันดับแรกแล้วมันยังไง?”

ไป๋เยวียนเบ้ปาก ไม่ได้ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย

ตอนนี้ชื่อเสียงของทีม[โรงพยาบาล]พวกเขาดังกระฉ่อนไปทั่วประเทศแล้ว ถึงจะไม่ได้เข้าร่วมจัดอันดับทีมภาคเอกชน แต่ทั้งจำนวนและคุณภาพของเหตุการณ์ลี้ลับที่จัดการไปนั้น รับรองว่าเป็นอันดับหนึ่งอย่างไม่ต้องสงสัย...

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป