“เตรียมลงมือ! เตรียมลงมือ!”
ไป๋เยวียนกำลังยิ้มมุมปาก ท่าทางกระตือรือร้นอยากลองเต็มที
“อะไรของนาย?”
หวางชิงชะงักเล็กน้อย แววตางุนงงขึ้นมาบ้าง ก่อนเอ่ยว่า
“โรคกำเริบอีกแล้วหรือไง?”
“อะไรเรียกว่าอีกแล้ว?!”
มุมปากไป๋เยวียนกระตุก จากนั้นก็เลิกพูดเล่น แล้วเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจังว่า
“ค่ำคืนลี้ลับครั้งที่สองใกล้จะมาถึงแล้ว!”
“หือ?!”
หวางชิงกับหานอวี่สะดุ้งพร้อมกัน ก่อนจะเปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้นทันที
ทั้งคู่คาดหวังกับค่ำคืนลี้ลับครั้งนี้ไว้มาก ถึงกับลงทุนลงแรงไปไม่น้อย...
“นายรู้ได้ยังไง?”
หวางชิงสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย ก่อนถามขึ้น
“ความเข้มข้นของแรงวิญญาณในฟ้าดินเปลี่ยนไปแล้ว”
ไป๋เยวียนกล่าวช้า ๆ ว่า
“อีกประมาณ 3 ถึง 5 วัน ค่ำคืนลี้ลับก็จะมาถึง!”
พอได้ยินเช่นนั้น หวางชิงก็ไม่สงสัยอีก
เพราะโดยพื้นฐานแล้ว การคาดการณ์ว่าค่ำคืนลี้ลับจะเกิดขึ้นเมื่อใด ล้วนต้องอาศัยความเปลี่ยนแปลงเช่นนี้
ส่วนไป๋เยวียนที่เป็นเพียงผู้มีสามอักขระ เหตุใดจึงสัมผัสถึงความเปลี่ยนแปลงนี้ได้ เขาก็ไม่ได้ถามต่อ อีกฝ่ายลึกลับมาแต่ไหนแต่ไร สัมผัสอะไรได้ก็ไม่ใช่เรื่องน่าแปลก
“ถ้าอย่างนั้น เราต้องเริ่มวางกับดักแล้วสินะ?”
หวางชิงเลิกคิ้วขึ้น ก่อนถาม
“ยังไม่ต้องรีบ หาเมืองที่ความเข้มข้นเปลี่ยนแปลงมากที่สุดก่อน...”
ไป๋เยวียนยิ้มพลางกล่าวว่า
“เลือกสถานที่ให้ดี ถึงจะได้ผลตอบแทนก้อนโต!”