“เอ่อ...”
ไป๋เยวียนชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจว่า
“อาจารย์ใหญ่ เล่าเรื่องเหมืองผีให้ผมฟังหน่อยสิครับ”
ก่อนหน้านี้เขาเคยได้ยินเรื่องเหมืองผีมาเท่านั้น แต่ในความรู้เรื่องลี้ลับที่ได้เรียนมา กลับไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย
“ของพรรค์นี้ก็คล้ายกับสายแร่ทั่วไปนั่นแหละ เพียงแต่สิ่งที่ขุดได้ล้วนเป็นคริสตัลผี!”
จางชิงเต้าอธิบายว่า
“กรมลี้ลับของเราก็มีสายแร่ผีขนาดเล็กอยู่แห่งหนึ่ง น่าเสียดายที่ตอนนี้ขุดจนหมดเกลี้ยงแล้ว แต่ทรัพยากรข้างในก็ช่วยให้กรมลี้ลับของเราผ่านช่วงเริ่มต้นที่ยากลำบากที่สุดมาได้”
“อาจารย์ใหญ่ สายแร่ผีแบบนี้มีเยอะไหมครับ”
ไป๋เยวียนถูมือไปมา
ถ้าเขาหาสายแร่ผีเจอสักแห่งจริง ๆ ไม่เท่ากับว่าจะทะลวงขั้นสี่อักขระได้อย่างราบรื่นหรอกหรือ...
“หายากมาก!”
จางชิงเต้าส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า “แม้แต่สายแร่ผีขนาดเล็กก็ยังเป็นสิ่งที่หาใช่ว่าจะพบได้ง่าย ๆ!”
“ตอนนี้ทั่วทั้งประเทศต้าเซี่ย นอกจากกรมลี้ลับของเราที่มีอยู่แห่งหนึ่งแล้ว กองกำลังชั้นยอดอื่น ๆ ต่างก็มีคนละแห่ง นี่คือรากฐานที่ทำให้พวกเขายืนหยัดมาได้ตั้งแต่แรก!”
“ทุกกองกำลังชั้นยอดมีเหมืองผีกันหมดเลยหรือครับ”
ไป๋เยวียนเลิกคิ้ว แววตาเผยประกายตื่นเต้น
“ไม่ต้องคิดแล้ว ผ่านมาตั้งหลายปี เหมืองผีของพวกเขาคงถูกขุดไปเกือบหมดแล้ว...”
จางชิงเต้าส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า
“อีกอย่าง ถ้าไม่มีทรัพยากรจากเหมืองผี พวกเขาก็คงสร้างปีศาจเฒ่าขั้นห้าอักขระพวกนั้นขึ้นมาไม่ได้”