“อาจารย์ใหญ่ ไม่ถึงกับร้ายแรงขนาดนั้นหรอกมั้งครับ?”
ไป๋เยวียนเหลือบมองท้องฟ้าหม่นมัวด้านนอก ก่อนจะอดจริงจังขึ้นมาไม่ได้
ดูท่าการทะลวงพลังผีหยินจะทำให้มลทินทางจิตของเขาพุ่งสูงขึ้นตามไปด้วย…
“ตอนนี้มลทินทางจิตของนายอย่างน้อยก็เกิน 30 เปอร์เซ็นต์แล้ว…”
จางชิงเต้าขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนเอ่ยว่า
“ฉันสงสัยอยู่นิดหน่อย มลทินสูงขนาดนี้ นายทะลวงสามอักขระได้อย่างไร?”
ตามหลักแล้ว หากต้องการทะลวงสามอักขระ ควรควบคุมมลทินทางจิตให้อยู่ต่ำกว่า 10 เปอร์เซ็นต์
แต่สถานการณ์ของไป๋เยวียนตอนนี้เห็นได้ชัดว่าเกินขีดจำกัดไปมาก…
“เอ่อ…”
ไป๋เยวียนถึงกับพูดไม่ออกอยู่ชั่วขณะ ไม่รู้จะตอบอย่างไร
เขาแตกต่างจากคนภูตวิญญาณ การจะทะลวงสามอักขระได้หรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับศักยภาพของพลังผีดุร้ายและจำนวนคริสตัลผีเป็นหลัก แทบไม่เกี่ยวกับมลทินทางจิตของตัวเองเลย…
“อาจารย์ใหญ่ คุณมีวิธีแก้ใช่ไหมครับ?”
ไป๋เยวียนมองอีกฝ่ายแล้วถามว่า
“เมื่อก่อนมีข่าวลือว่ามลทินทางจิตของคุณสูงที่สุดในประเทศ แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะไม่ใช่อย่างนั้นนะครับ”
ในตอนนั้น ระดับมลทินทางจิตของจางชิงเต้าเป็นเรื่องที่ใคร ๆ ก็รู้ อย่างน้อยคนในกรมลี้ลับแทบทุกคนก็ทราบกันดี
ไป๋เยวียนเองก็ได้ยินมาจากหวางหลี อาจารย์ของเขา
จางชิงเต้าแม้จะแข็งแกร่ง แต่ไม่อาจใช้พลังเต็มที่ได้ตามใจ มิฉะนั้นจะเกิดผลร้ายแรงจนควบคุมตัวเองไม่ได้