“ถ้าซื้อเชื่อได้ก็ดีสิ...”
ไป๋เยวียนถอนหายใจ อดผิดหวังเล็กน้อยไม่ได้
“ฆ่าผีก็เสี่ยงอีก เว้นแต่จะหาผีอ่อนหัด ได้...”
ถึงแม้โอกาสเจอผีของเขาจะสูงกว่าคนทั่วไป แต่การจะโชคดีเจอผีอ่อนหัด ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
“ค่อยเป็นค่อยไปแล้วกัน...”
ในใจเขาก็รู้ดีว่ารีบร้อนแล้วจะเสียของ
พัฒนาแบบเนียนๆ ถึงจะเป็นหนทางที่ถูกต้อง...
เพราะตอนนี้ทุกอย่างยังคลุมเครือ ทางการมีวิธีรับมือหรือไม่ เหตุการณ์ลี้ลับจะรุนแรงถึงขั้นไหน ในหมู่คนธรรมดามีผู้วิเศษหรือองค์กรพิเศษจริงหรือเปล่า เรื่องเหล่านี้ไป๋เยวียนไม่รู้ทั้งนั้น
...
วันรุ่งขึ้น
ไป๋เยวียนกำลังหลับอุตุอยู่ดีๆ จู่ๆ ก็ถูกเสียงโทรศัพท์ปลุกให้ตื่น
“พี่ไป๋ ผมหาแหล่งไก่นักสู้เจอแล้ว!” น้ำเสียงของโจวหานเต็มไปด้วยความตื่นเต้น
“หืม เร็วขนาดนั้นเลย?!”
ไป๋เยวียนเดิมทีตาปรือ ฟังแล้วสะดุ้งตื่นขึ้นมาทันที
“รอผมด้วย!”
ไม่นาน ทั้งสองมาพบกันที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง
หลังจากกินข้าวมื้อสายเสร็จ ทั้งคู่ก็ขึ้นรถรับจ้าง มุ่งหน้าสู่จุดหมายทันที
“หมู่บ้านหวงถู่?”
ไป๋เยวียนกำลังดูแผนที่ในมือถือ ที่นี่ใกล้จะออกจากเขตเมืองผิงอันแล้ว
“เสี่ยวหาน เธอหาเจอจากที่ไหน”