“หืม? หมายความว่าอย่างไร?”
แววตาของนักพรตเฒ่าฉายความฉงนอยู่เล็กน้อย นี่กำลังชี้นำให้คนภูตวิญญาณเข่นฆ่ากันเองหรือ?
ขณะนั้น จางชิงเต้ากล่าวอย่างเรียบเฉยว่า
“ช่วงนี้ฉันเตรียมจัดการแข่งขันแลกเปลี่ยนเรื่องลี้ลับของประเทศต้าเซี่ย!”
“คล้ายกับการแข่งขันแลกเปลี่ยนที่แคว้นต้าเฉียนจัดขึ้นครั้งก่อน แต่จำกัดให้คนภูตวิญญาณในประเทศเราเข้าร่วมเท่านั้น!”
“คนภูตวิญญาณที่ได้อันดับต้น ๆ จะได้รับรางวัลเป็นทรัพยากรลี้ลับหลากหลาย นอกจากนี้ยังมีสิทธิ์เข้าเรียนในมหาวิทยาลัยลี้ลับที่กำลังจะเปิดก่อนใครด้วย!”
“มหาวิทยาลัยลี้ลับ?”
นักพรตเฒ่าชะงักไปเล็กน้อย
“ใช่แล้ว!”
จางชิงเต้าพยักหน้าแล้วกล่าวว่า
“ฉันคิดจะก่อตั้งมหาวิทยาลัยลี้ลับแห่งที่สองตั้งแต่ปีที่แล้ว แต่เพราะผลกระทบจากสหพันธ์ระเบียบใหม่ แม้จะเปิดได้ ทว่าก็ไม่ได้เป็นที่รู้จักมากนัก อีกทั้งยังมีนักศึกษาไม่มาก”
“ตอนนี้เรามีทั้งทรัพยากรและสภาพแวดล้อม เงื่อนไขต่าง ๆ ก็พร้อมแล้ว ย่อมต้องเปิดมหาวิทยาลัยแห่งใหม่!”
“รวมกับมหาวิทยาลัยลี้ลับแห่งที่สองที่ฉันเปิดไว้ก่อนหน้านี้ ฉันตั้งใจจะเปิดเพิ่มอีกสามแห่ง เช่นนี้มหาวิทยาลัยทั้งสี่ก็จะตั้งอยู่ทางตะวันออก ตะวันตก ใต้ และเหนือของประเทศต้าเซี่ย รับคนภูตวิญญาณจากมณฑลใกล้เคียงเข้าศึกษา!”
“ส่วนสถาบันลี้ลับในเมืองจงหยวนก็จะเปิดต่อไปเช่นกัน และจะยกระดับเกณฑ์รับสมัครให้เข้มงวดยิ่งกว่าเดิม ถือเป็นสถานศักดิ์สิทธิ์ด้านลี้ลับที่อยู่เหนือมหาวิทยาลัยทั้งสี่แห่ง ใช้บ่มเพาะเหล่าอัจฉริยะโดยเฉพาะ!”
นักพรตเฒ่าฟังคำพูดของจางชิงเต้าแล้วก็เข้าใจ ทั้งยังเห็นด้วย