ในชั่วขณะนั้นเอง
ผีสาวแห่งแม่น้ำผิงอันส่งเสียงกรีดร้องแหลมสูงเปี่ยมด้วยความอาฆาต จากนั้นก็ซ่อนตัวเข้าไปในร่างของไป๋เยวียนอย่างเงียบเชียบ
ไป๋เยวียนลืมตาขึ้นตามมา
แม้จะไม่มีไอพลังใดแผ่ออกมา แต่ผู้คนกลับสัมผัสได้ว่าเขาแตกต่างไปจากเดิม
เมื่อได้รับพลังเสริมจากผีสาวแห่งแม่น้ำผิงอันผู้มีพลังขั้นสี่อักขระระดับยอดเยี่ยม พลังต่อสู้โดยรวมของเขาก็เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าในทันที!
แม้ยังเทียบกับขั้นห้าอักขระไม่ได้ แต่ก็เรียกได้ว่าเป็นอันดับหนึ่งในหมู่ผู้มีพลังขั้นสี่อักขระอย่างมั่นคงแล้ว...
พลังระดับยอดเยี่ยมของขั้นสี่อักขระถึงสองสาย บวกกับยาเม็ดสารพัดชนิดที่เขากินมาเป็นเวลานาน ทำให้พลังต่อสู้ของเขาสูงกว่าคนภูตวิญญาณระดับเดียวกันหลายเท่า นี่คือเหตุผลที่เขาบดขยี้คนระดับเดียวกันได้!
ไป๋เยวียนมองทั้งสามคนที่อ้าปากค้าง ก่อนเช็ดเหงื่อที่ไม่มีอยู่จริงบนหน้าผากแล้วกล่าวว่า
“ฝ่าด่านครั้งนี้ช่างเหน็ดเหนื่อยเสียจริง...”
วินาทีถัดมา
หวางชิงกับอีกสองคนก็พุ่งเข้าใส่เขาทันที
บ้าจริง ทนไม่ไหวแล้ว!
แกใช้เวลาฝ่าด่านไม่ถึงสิบนาที แถมยังไม่มีอันตรายอะไรเกิดขึ้นเลย เหน็ดเหนื่อยบ้าบออะไรกัน!
ถ้าคนภูตวิญญาณทั่วโลกฝ่าด่านได้ง่ายเหมือนแก ผีดุร้ายคงเข้าสู่โหมดเอาชีวิตรอดกันไปนานแล้ว...
ทั้งสามกรูกันเข้าไปพร้อมกัน
แต่การโจมตีของพวกเขากลับเหมือนแค่เกาให้ไป๋เยวียนคันนิดหน่อย
“เดี๋ยวก่อน ฟังฉันพูดก่อน...”
ไป๋เยวียนปัดป้องไปพลาง หัวเราะไปพลาง