“หืม?”
พอได้ยินคำพูดนี้ สีหน้าของทุกคนก็พลันเปลี่ยนไป แววประหลาดใจวูบผ่านดวงตา
แต่แล้วพวกเขาก็นึกถึงความสามารถของไป๋เยวียนที่กลืนกินผีดุร้ายได้
“นายกลืนกินมันได้ก่อนที่มันจะฟื้นตัวหรือ?”
หานอวี่มองมา ความหวังพลันลุกโชนขึ้นในใจอีกครั้ง
“ได้!”
ไป๋เยวียนพยักหน้า
ความจริงเมื่อครู่เขาก็กลืนกินมันได้แล้ว เพียงแต่ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะมีไพ่ตายวิปริตถึงเพียงนี้ จึงพลาดโอกาสทองไป
พอได้ยินคำพูดนี้ สีหน้าของทุกคนก็พลันเปลี่ยนไป แววแห่งความหวังปรากฏขึ้นในดวงตา
“งั้นลองอีกครั้ง!”
แววแน่วแน่ฉายชัดในดวงตาหานอวี่ จากนั้นเธอก็หยิบอุปกรณ์ภูตผีหลากหลายชนิดออกมา แล้วกลืนลงไปทั้งหมดในคราวเดียว
คนอื่น ๆ เห็นดังนั้นก็พยักหน้า ก่อนเริ่มกลืนอุปกรณ์ภูตผีเพื่อฟื้นฟูสภาพเช่นกัน
“ถ้าฉันตกอยู่ในอันตราย อย่ามัวห่วงเหรียญผี ให้ช่วยชีวิตฉันก่อน...”
ไป๋เยวียนกำชับหน้ากากผีในใจ
หน้ากากผีตอบทันที “แน่นอนว่าต้องให้ความปลอดภัยของนายมาก่อน...”
“ดีแล้ว”
ไป๋เยวียนถอนหายใจโล่งอก
หมอผีตัวนี้กลับมาอยู่ในสภาพสมบูรณ์อีกครั้ง คราวนี้มันต้องมารักษาเขาอีกแน่...
เขากังวลจริง ๆ ว่าตัวเองจะทนไม่ไหว...
ชั่วพริบตาเดียว
การต่อสู้ครั้งนี้ก็ปะทุขึ้นอีกครั้ง!
ตอนนี้ทุกคนรู้ข้อมูลของหมอผีแล้ว ความกดดันในใจก็ไม่ได้มากนัก กลับยิ่งแสดงพลังออกมาได้เต็มที่กว่าเดิม
ส่วนปัญหาเรื่องการฟื้นฟูที่รับมือยากที่สุด ก็มีไป๋เยวียนจัดการให้