ชั่วขณะหนึ่ง นอกจากหานอวี่และพวกแล้ว นักเรียนจากหกสถาบันรวมถึงคนภูตวิญญาณต่างตกตะลึงไปตาม ๆ กัน
ในจังหวะที่ไป๋เยวียนโผล่พ้นน้ำ ทุกสิ่งรอบด้านพลันเงียบสนิท
ภายใต้แสงจันทร์ ไป๋เยวียนใช้มือเดียวจับหัวผู้หญิงแล้วอัดไม่ยั้ง แถมยังกระโดดโครมครามเล่นน้ำในแม่น้ำผิงอัน…
วินาทีนี้ ทุกสายตาจับจ้องมาที่เขา!
เหยียนชิงหรี่ตาลง จ้องมองชายหนุ่มที่เคยพบหน้าแล้วกล่าวว่า
“พลังลี้ลับถูกเก็บกักไว้ภายในตัวอย่างแนบเนียน ต่อให้อยู่ใกล้ขนาดนี้ ฉันยังไม่สัมผัสถึงกลิ่นอายลี้ลับของเขาเลย…ช่างเป็นพลังการควบคุมที่น่าสะพรึงยิ่งนัก!”
เขาเคยสัมผัสกับไป๋เยวียน แต่เดิมคิดว่าอีกฝ่ายเป็นเพียงคนธรรมดา
ทว่าตอนนี้ความคิดในใจพลันเปลี่ยนไป
แม้ว่าจะเป็นเพียงหัวของศพหญิง แต่คำสาปที่ติดอยู่ไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาทั่วไปจะแตะต้องได้
ลู่หมิงเองก็มีสีหน้าตกตะลึงเช่นกัน กล่าวว่า “หัวหน้าเว่ย ทางเบื้องบนนี่ทุ่มสุดตัวเลยนะเนี่ย จ้างผู้แข็งแกร่งมามากมายขนาดนี้?”
“เอ่อ…เราจ้างมาเหรอ?”
เว่ยเฟิงเองก็รู้สึกไม่แน่ใจขึ้นมาตงิด ๆ
เพราะก่อนอื่นก็มีเหยียนชิง ตามด้วยชายหนุ่มคนนี้ นี่ทางกองบัญชาการปิดบังเตรียมการไว้ก่อนหรือ?
แต่นั่นก็ไม่มีความจำเป็นเลย…
มีเพียงหวางหลีบนฝั่งที่มุมปากกระตุกยิก ๆ
ปล่อยให้หมอนี่ได้อวดสมใจไปหมดแล้วสินะ…
แต่ว่าไม่นานนัก ฝูงชนที่ตื่นตะลึงก็เริ่มสังเกตเห็นถึงความผิดปกติบางอย่าง
ไป๋เยวียนยังคงอัดหัวศพหญิงไม่ยั้ง แต่มันดูเหมือน…จะยังคงเอาชนะไม่ได้เสียที…
เว่ยเฟิงนิ่งงันไปชั่วขณะ ก่อนจะกล่าวว่า
“ท่านชายหนุ่มผู้กล้า เลิกเล่นได้แล้ว ขึ้นฝั่งเถิด…”
“??”
ไป๋เยวียนด้านล่างทำสีหน้านิ่งชะงัก ตระหนักดีมานานแล้วว่าทุกคนกำลังมองมาที่เขา