“กำลังจะถอนตัวแล้วเหรอ?”
ตอนนี้ไป๋เยวียนยังไม่รู้เรื่องสถานการณ์ใต้ท้องแม่น้ำ เขายังคงค้นหาทาสผีอยู่ในบริเวณตอนกลาง
ทั้งบ่ายนี้ เขากลืนผีไปได้ตั้งเจ็ดแปดตัว
ถึงคุณภาพอาจไม่สูงนัก แต่ก็สู้จำนวนที่เยอะของพวกเราไม่ไหวหรอก!
“อย่างน้อยก็น่าจะให้ยาเสริมร่างกายสักหน่อยนะ……”
เขาบ่นพึมพำขึ้นมา ก็ของพวกนี้ได้มาแบบฟรี ๆ เกือบทั้งหมดนี่นา
“น่าเสียดายจริง……”
สายตาของเขาเหลือบมองไปยังก้นแม่น้ำอันลึกล้ำ
แต่เดิมเขาอยากลงไปหาผลประโยชน์สักหน่อย ทว่าเสียงกรีดแหลมสายนั้นทำให้เขาล้มเลิกความคิดไปทันที
อยู่ไกลขนาดนี้ยังมีพลังข่มขนาดนี้ ถ้าเจอกันซึ่งหน้าคงโดนฆ่าในพริบตาแน่ ๆ……
“ดูท่าทาสผีก็ไม่เหลือแล้ว กลับกันเถอะ……”
เขาส่ายหน้า แต่อารมณ์กลับดีทีเดียว
ขณะที่ไป๋เยวียนกำลังลอยขึ้นสู่เบื้องบน จู่ ๆ ก็มีเงาดำพุ่งเข้ามาจากด้านหน้า
“หืม?”
ไป๋เยวียนชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะสัมผัสได้ถึงไอลี้ลับในทันที
“ทาสผี?”
เห็นเพียงเงาดำนั้นไม่ลังเลแม้แต่น้อย หันหลังวิ่งหนีไปเลย……
และภาพนั้นก็ทำให้ไป๋เยวียนตื่นเต้นขึ้นมาทันที!
ในเมื่อมันวิ่งหนี ก็แปลว่าสู้ฉันไม่ได้ สำหรับผีอ่อนหัดแบบนี้ ไป๋เยวียนย่อมต้องออกหมัดหนักอยู่แล้ว!
“เพื่อนผี โปรดหยุดก่อน!”
ไม่นานไป๋เยวียนก็มองเห็นเงาดำนั้นชัดเจน ที่แท้เป็นหัวมนุษย์ผู้หญิงที่ลอยว่ายอยู่……
“ไม่ใช่หัวคนตายแน่นอน!”