“ร่างเทพผี?!”
ลู่ชิงโจวกับเจียงหยวนต่างสะท้าน สีหน้าตื่นตะลึง จ้องเงาร่างมหึมาด้านหลังฉินอวิ้นอย่างไม่วางตา
ผู้พิทักษ์สามคนที่เหลืออยู่ก็จ้องมองไม่กะพริบเช่นกัน แววตาเต็มไปด้วยความอิจฉาและไม่ยินยอมอย่างลึกล้ำ
ในอดีต พวกเขาเคยพยายามรวบรวมร่างเทพผีมาแล้ว
แต่ไม่มีข้อยกเว้น ทุกคนล้วนล้มเหลว และหยุดอยู่ที่ระดับหกอักขระปลอม...
แม้หกอักขระปลอมจะฟังดูไม่เลว แต่พวกเขารู้ดีว่าเมื่อนำไปเทียบกับผู้แข็งแกร่งระดับหกอักขระตัวจริงแล้ว พวกตนอยู่กันคนละชั้นโดยสิ้นเชิง...
ในเวลานี้
จางชิงเต้ายังคงมีสีหน้าเรียบเฉย ทว่าแววตากลับจริงจังขึ้นเล็กน้อย
เห็นได้ชัดว่าเขารู้ว่าอีกฝ่ายลงมือเต็มกำลังแล้ว!
ชั่วพริบตาถัดมา
พลังลี้ลับอันน่าสะพรึงกลัวปะทุออกจากร่างของเขา ร่างเทพผีของตนก็ปรากฏขึ้นในทันที เป็นประตูผีขนาดมหึมาที่ดูประหลาดพิกล!
“หืม?”
ฉินอวิ้นหรี่ตาลง ไม่คาดคิดว่านี่จะเป็นร่างเทพผีของอีกฝ่าย
แววตาของเขาเคร่งขรึม พลังอำนาจของตนกลับถูกจางชิงเต้าข่มเอาไว้ราง ๆ
“ไม่เลวเลย เจ้าหนู!”
ฉินอวิ้นทอดถอนใจในใจ
แต่เขาไม่ได้คิดจะยุติการต่อสู้ลงเพียงเท่านี้
แม้พลังอำนาจของเขาจะด้อยกว่าอยู่เล็กน้อย แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเขาจะต้องพ่ายแพ้!
ยิ่งไปกว่านั้น หากไม่สู้ก็ยอมแพ้ เช่นนั้นศักดิ์ศรีของจักรวรรดิต้าหลิงคงไม่เหลือแม้แต่น้อย...
ชั่วพริบตา
ฉินอวิ้นถือผนึกผีสีเลือดไว้ในมือ แล้วตวาดก้องว่า