“รางวัลของภารกิจฝันร้ายนี้ล่อตาล่อใจ คุ้มค่ากับระดับความยากอย่างแท้จริง!”
ไป๋เยวียนครุ่นคิดก่อนเอ่ยช้า ๆ
“เมื่อพิจารณาโดยรวมแล้ว ฉันคิดว่าภารกิจนี้ควรรับ!”
หานอวี่ไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพยักหน้าเห็นด้วย
“เสี่ยวหาน นายคิดว่าอย่างไร?”
ไป๋เยวียนหันไปมองโจวหาน พลางเอ่ยถาม
“พี่ไป๋ ผมฟังพี่อยู่แล้วครับ”
โจวหานยิ้ม ก่อนเกาศีรษะแล้วกล่าวว่า
“ผมแค่กังวลว่าจะช่วยอะไรไม่ได้มาก...”
ถึงอย่างไร ตอนนี้ไป๋เยวียนทั้งสามคนล้วนอยู่ขั้นสามอักขระ มีเพียงเขาคนเดียวที่อยู่ขั้นสองอักขระ แถมการจะทะลวงขั้นต่อไปก็ยังดูห่างไกลไร้กำหนด
“ชื่อภารกิจนี้คือ[หมู่บ้านลี้ลับ]แสดงว่าทั้งหมู่บ้านมีปัญหา โอกาสสูงที่คงไม่ได้มีผีแค่ตัวเดียว”
ไป๋เยวียนลูบคาง พลางวิเคราะห์
“ถึงตอนนั้นนายก็ช่วยได้เหมือนกัน”
“ได้!”
โจวหานพยักหน้าแล้วกล่าวว่า “ถ้าเป็นผีฝูงใหญ่ ผมก็น่าจะพอช่วยได้บ้าง”
เมื่อไป๋เยวียนกับพวกต้องรับมือกับผีดุร้ายจำนวนมาก ประสิทธิภาพในการสังหารย่อมไม่สูงนัก ตรงกันข้าม วิชาคำสาปสุดโกงของโจวหานกลับได้เปรียบกว่าเล็กน้อย
ไม่นาน ทั้งสี่ก็ตกลงกันได้ ไม่รีรออีกต่อไปและรับ[หมู่บ้านลี้ลับ]มาทันที
ในเวลาเดียวกัน
เหล่านักเรียนคนอื่น ๆ ต่างชะงักไป เมื่อเห็นว่าหลังภารกิจระดับฝันร้ายรายการแรกขึ้นสถานะว่ามีผู้รับไปแล้ว
“มีคนรับเร็วขนาดนี้เลยหรือ?”
ใครคนหนึ่งเอ่ยพึมพำด้วยสีหน้าตกตะลึง