“เหล่าหวาง ตรวจนับเสร็จหรือยัง?”
ตอนนี้ไป๋เยวียนมีรอยยิ้มบนใบหน้า ดูผ่อนคลายขึ้นไม่น้อย
ตอนนี้เขาไม่ต้องกังวลเรื่องของตัวเองแล้ว
สิ่งเดียวที่ต้องจัดการก็คือผีกระดูกขาวในโลงศพของโจวหาน!
เรื่องนี้ไม่ต่างจากระเบิดเวลาที่พร้อมคุกคามชีวิตเสี่ยวหานได้ทุกเมื่อ...
แต่ตอนนี้โจวหานเพิ่งอยู่ระดับสองอักขระ โลงศพสีดำก็อยู่เพียงระดับสองอักขระเช่นกัน คิดว่าผีกระดูกขาวคงไม่ลงมือเร็วขนาดนั้น แถมอาจยังช่วยคุ้มครองโจวหานอยู่บ้าง
ถึงอย่างไร วัตถุผีร่วมกำเนิดระดับสองอักขระ ต่อให้แย่งชิงมาได้ ก็ไม่ได้ช่วยให้อาการบาดเจ็บของผีกระดูกขาวดีขึ้นสักเท่าไร
“นับเสร็จแล้ว”
ตอนนี้ของที่ได้จากการต่อสู้กองโตวางอยู่ตรงหน้า หวางชิงฉีกยิ้มพลางกล่าวว่า
“วันนี้ดวงดีสุด ๆ ได้อุปกรณ์ลี้ลับมาสี่ชิ้น วัตถุดิบลี้ลับสองชิ้น แล้วก็คริสตัลผีดั้งเดิมอีกเก้าก้อน”
“ไม่เลว...”
ไป๋เยวียนพยักหน้า แล้วถามต่อว่า “รวมแล้วมูลค่าเท่าไร?”
หวางชิงเลียริมฝีปากแล้วตอบว่า
“ประมาณหนึ่งหมื่นห้าพัน”
“?!”
ไป๋เยวียนสะดุ้ง สีหน้าพลันตื่นตัวขึ้นมา ก่อนจะถามว่า
“พูดบ้าอะไร ของพวกนี้มีค่าขนาดนั้นเลยหรือ?!”
แม้สถานการณ์ครั้งนี้จะคับขันมาก แต่ที่จริงผีดุร้ายส่วนใหญ่ถูกสังเวยไปแล้ว พวกไป๋เยวียนจึงแค่เก็บตกผลประโยชน์เล็กน้อยเท่านั้น
“ดูนี่สิ...”
หวางชิงยิ้มกว้าง ในมือพลันมีผ้าคลุมหน้าสีแดงปรากฏขึ้น...