“ทั้งหมู่บ้าน ล้วนเป็นพวกปีศาจหนังมนุษย์แบบนี้หรือ?”
สีหน้าของไป๋เยวียนสงบนิ่ง นับว่าได้เห็นสภาพที่แท้จริงของหมู่บ้านหลิ่วมู่แล้ว
และในขณะนั้นเอง
ประตูก็เริ่มดังปัง ๆ ราวกับว่าอีกฝ่ายรอไม่ไหวแล้ว
ไป๋เยวียนก้าวเท้าอย่างมั่นคง เปิดประตูออกไปเอง
ชั่วขณะนั้น ชาวบ้านได้ส่งเสียงคำรามต่ำ พุ่งทะลักเข้ามาในบ้านราวกับตั๊กแตน
แต่ในวินาทีถัดมา
พวกมันทั้งหมดก็ถูกพลังมหาศาลพุ่งชน กระเด็นปลิวลอยออกไป ล้มระเนระนาดลงกับพื้น
จากนั้น เงาร่างหนึ่งก็พุ่งทะยานออกไป เริ่มทำร้ายชาวบ้านอย่างบ้าคลั่ง!
“เพราะไม่มีเนื้อเลยทนทานอย่างนี้หรือ?”
สีหน้าของไป๋เยวียนสงบนิ่ง ผิวกายแผ่กระจายพลังความเย็นยะเยือก
สองมือของเขาที่ถูกปกคลุมด้วยพลังผีหยิน เฉือนร่างชาวบ้านได้ราวกับคมมีด
ส่วนโจวหานก็พุ่งออกมาเช่นกัน แบกโลงศพสีดำ ฟาดใส่ชาวบ้านผิวหนังมนุษย์อย่างบ้าคลั่ง!
เพียงไม่ถึงห้านาที
รอบตัวของทั้งสองก็ไม่มีชาวบ้านที่ยืนอยู่เหลือแม้แต่คนเดียว
“อ่อนแอขนาดนี้เลย?”/“อ่อนแอขนาดนี้เลย?”
โจวหานปรบมือ ไม่คิดว่าจะจัดการได้ง่ายดายขนาดนี้
“อย่าประมาท พวกมันไม่ใช่ผี!”
แววตาของไป๋เยวียนมีความระแวดระวัง
ที่กลางอกของเขาไม่มีความรู้สึกอุ่นใด ๆ และใบหน้าผีก็ไม่ออกมาฮือกินชาวบ้านด้วย
“ไม่ใช่ผี?”
โจวหานตะลึงเล็กน้อย จากนั้นพูดว่า “คงไม่ใช่ มันไม่เหมือนคนเอาเสียเลย”
“แน่นอนว่าไม่ใช่คน น่าจะเป็นพวกทาสผีอะไรประมาณนั้น”
ตอนนั้นที่แม่น้ำผิงอันเคยมีทาสผี ผีของหมู่บ้านหลิ่วมู่ก็ดูเหมือนจะมีเหมือนกัน แต่ทั้งสองไม่ได้อยู่ระดับเดียวกัน เพราะแบบแรกคือการทำผีให้กลายเป็นทาสผีโดยตรง