“แบ่งกันตามนี้เถอะ”
โจวหานกลับเป็นฝ่ายคัดค้านขึ้นมาก่อน แล้วไม่รอให้หวางชิงเปิดปากก็กล่าวต่อ
“พี่หานอวี่เป็นกำลังหลักในการกำจัดผี ส่วนพี่ใช้ไพ่ตายที่ทางบ้านให้มาจัดการผีดุร้ายสามอักขระตัวนั้น ส่วนผลงานของพี่ไป๋คงไม่ต้องพูดถึง ขาดใครในพวกท่านทั้งสามคนไปสักคน พวกเราก็ทำภารกิจไม่สำเร็จแล้ว มีแค่ผมที่จะมีก็ได้ไม่มีก็ได้”
โจวหานอธิบายว่า
“ผมได้ส่วนแบ่งเท่านี้ก็มากพอแล้ว”
“ส่วนเรื่องอายุขัย ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก ผมยังไม่ได้อยู่ในขั้นที่จะตายได้ทุกเมื่อ...”
คำพูดนี้ออกมาจากใจจริง อย่างไรเสียผลงานของเขาก็ไม่ได้โดดเด่นนัก...
“เอาอย่างนี้แล้วกัน...”
ไป๋เยวียนครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนกล่าวว่า
“ของที่ลุงรองฉันให้มาแบ่งกันตามนี้ ส่วนพวกเรายังมีคริสตัลผีเป็นผลตอบแทนอีก 8,500 ก้อน หักค่าอุปกรณ์ภูตผีที่ทุกคนใช้ไปแล้ว ที่เหลือก็แบ่งกันเท่า ๆ กันเถอะ”
หวางชิงกับหานอวี่คิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพยักหน้ารับ
เมื่อเห็นเช่นนั้น โจวหานก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ
อุปกรณ์ที่ทุกคนใช้ไปครั้งนี้มีมูลค่าราว 2,000 กว่าคริสตัลผี ส่วนใหญ่เป็นของที่หานอวี่ใช้ เพราะอุปกรณ์ของเธออยู่ในระดับสามอักขระ
แต่ในเมื่อเธอเป็นกำลังหลัก เรื่องนี้ก็สมเหตุสมผลแล้ว...
คำนวณแล้ว แม้แต่โจวหานที่มีผลงานน้อยที่สุดก็ยังได้รางวัลราว 2,000 คริสตัลผี นับเป็นผลตอบแทนก้อนโตทีเดียว...
อย่างไรเสีย แม้แต่ตอนที่เขาสังหารคนของสำนักไป๋เฉินซาน ก็ยังไม่ได้คริสตัลผีมากขนาดนี้...