ไป๋เยวียนมองหวางชิง ก่อนถอนหายใจแล้วกล่าวว่า
“เหล่าหวาง ถ้าเราไม่รู้จริง ๆ ก็อย่าแต่งเรื่องมั่วได้ไหม?”
“……”
หวางชิงหัวเราะแห้ง ๆ แล้วกล่าวว่า
“ฉันก็กำลังวิเคราะห์อยู่นี่ไง...”
“พอเลย ไม่ต้องวิเคราะห์แล้ว!”
ไป๋เยวียนส่ายหน้า
“เป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาลเนี่ยนะ? ฉันไม่เคยได้ยินว่ามีอุปกรณ์ภูตผีพิสดารขนาดนี้มาก่อนเลย...”
ระหว่างที่ทั้งสองกำลังคุยเล่นกัน หานอวี่ซึ่งเงียบมาตลอดก็เอ่ยขึ้นกะทันหันว่า
“ของชิ้นนี้...ฉันพอจะใช้ประโยชน์ได้”
“หืม?”
หวางชิงชะงักเล็กน้อย ก่อนกล่าวว่า
“หานอวี่ เธออยากเป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาลหรือไง?”
“?”
หานอวี่เหลือบมองเขา ขี้เกียจจะพูดกับเจ้าหมอนี่แล้ว
“งั้นเอาไป”
ไป๋เยวียนยื่นบัตรผู้อำนวยการให้เธอตรงหน้า แล้วถามว่า
“นี่คือเหตุผลที่เธออยากเข้าไปในโรงพยาบาลใช่ไหม?”
หานอวี่เข้าไปในโรงพยาบาลไม่ใช่แค่เพื่อรับรางวัลภารกิจเท่านั้น แต่ยังเพราะที่นั่นมีสิ่งที่เธอต้องการด้วย
ดูท่าแล้ว สิ่งนั้นก็คือบัตรผู้อำนวยการใบนี้...
“นายไม่คิดจะตรวจสอบก่อนหรือว่าของชิ้นนี้มีประโยชน์และมีค่าแค่ไหน?”
หานอวี่เลิกคิ้ว ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะยกให้เธอง่าย ๆ แบบนี้
“ไม่ต้องหรอก ในโรงพยาบาล เธอเป็นกำลังหลักอย่างแท้จริง มีสิทธิ์เลือกก่อน!”
ไป๋เยวียนยิ้ม พลางหันไปถามหวางชิงกับโจวหานว่า
“พวกนายว่าไง?”
“ไม่มีปัญหา!”
“ได้อยู่แล้ว!”