ไป๋เยวียนเลิกคิ้วขึ้นด้วยความสงสัย จึงกดเข้าไปดู
ในโพสต์มีแต่เรื่องราววีรกรรมต่าง ๆ ที่เขาก่อไว้ ทั้งการจัดการเหตุการณ์ลี้ลับสุดอันตรายหลายครั้ง รายละเอียดมากเสียยิ่งกว่าเจ้าตัวเองเสียอีก…
“คนของกรมลี้ลับเป็นคนทำสินะ?”
ไป๋เยวียนพึมพำกับตัวเอง
คนที่รู้ข้อมูลของเขาละเอียดขนาดนี้ คงมีแต่เจ้าหน้าที่กรมลี้ลับเท่านั้น
“ไม่คิดเลยว่าทุกคนจะประเมินฉันไว้สูงขนาดนี้?”
ไป๋เยวียนมองมือถือ ดวงตาฉายแววประหลาดใจ
ในช่องแสดงความคิดเห็น แทบทุกข้อความล้วนชื่นชมและสนับสนุนเขา
ไม่รู้ตัวเลยว่า ตอนนี้เขากลายเป็นต้นแบบของคนหนุ่มสาวรุ่นใหม่ไปเสียแล้ว…
ในบรรดาวีรกรรมมากมายของเขา เรื่องที่ทำให้ผู้คนตกตะลึงที่สุดก็คือการสังหารประมุขตระกูลเจียง
อย่างไรเสีย อีกฝ่ายก็เป็นผู้นำของขุมกำลังระดับสี่อักขระ!
ในสายตาของคนภูตวิญญาณนับไม่ถ้วน ตัวตนเช่นนั้นสูงส่งเกินเอื้อม ใครจะคิดว่ากลับถูกไป๋เยวียนจัดการเสียได้…
แม้จะใช้วิธีพิเศษ แต่แค่นั้นก็ทำให้ผู้คนตกตะลึงมากพอแล้ว…
“ไม่คิดเลยว่าไอ้หมาแก่นั่นจะช่วยเพิ่มชื่อเสียงให้ฉันไม่น้อย!”
ไป๋เยวียนยิ้มมุมปาก
ตอนที่เขาสังหารเจียงเกาเซวียน ก็แค่อยากแก้แค้นกลับเท่านั้น เพราะดาบของอีกฝ่ายเกือบฟันร่างเขาขาดเป็นสองท่อน…
“ดูท่าฉันจะมีแฟนคลับไม่น้อยเลยแฮะ…”
เขามองยอดเข้าชมโพสต์ที่ทะลุสิบล้านครั้ง แล้วพึมพำกับตัวเอง