“ฮิ ๆ...”
ในเวลานี้ ผีดุร้ายรอบด้านไม่ได้ถูกไป๋เยวียนทำให้หวาดกลัว กลับเปิดฉากโจมตีอีกครั้ง
เห็นเพียงตุ๊กตาผ้าหน้าตาเหมือนไป๋เยวียนปรากฏขึ้นในมือของพวกมันพร้อมกัน
เหล่าผีตัวตลกหัวเราะคิกคัก ก่อนจะมีใบมีดเปื้อนเลือดปรากฏขึ้นในมือ แล้วแทงเข้าที่ศีรษะของตุ๊กตาผ้าพร้อมกัน
“หืม?”
สีหน้าของไป๋เยวียนซีดลงเล็กน้อย เขาสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดอย่างฉับพลัน แต่ก็ตอบสนองได้รวดเร็วอย่างยิ่ง
เกราะยักษ์ที่ควบแน่นจากพลังหยินสีขาวปรากฏขึ้นในพริบตา ห่อหุ้มร่างของเขาไว้ทั้งหมด ทำให้พลังป้องกันด้านลี้ลับของเขาพุ่งสูงขึ้นทันที!
ตอนนี้พลังลี้ลับของเขาเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล เกราะผีหยินที่เรียกออกมาย่อมแข็งแกร่งขึ้นจนเกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพเช่นกัน
“ไม่เลว ๆ ควบคุมพลังของฉันได้บ้างแล้วนี่”
ในเวลานี้ หน้ากากผีในใจเขาเอ่ยชม
ครั้งก่อนที่ไป๋เยวียนเข้าสู่สภาวะแปลงกายเป็นผีดุร้าย เขารู้จักเพียงต่อสู้ตามสัญชาตญาณเท่านั้น แต่ตอนนี้กลับใช้พลังของหน้ากากผีกับวิชาผีของตนได้อย่างคล่องแคล่ว แสดงว่าเขาควบคุมพลังที่ใช้กับหน้ากากผีได้ดีขึ้นไม่น้อย
แน่นอนว่า นั่นเป็นเพราะตอนนี้เขามีพลังระดับปลายขั้นสี่อักขระแล้ว จึงควบคุมพลังของหน้ากากผีในร่างกายได้ดียิ่งขึ้น
ผีตัวตลกหลายสิบตนโจมตีเข้ามาไม่ขาดสาย แม้ไป๋เยวียนจะรู้สึกเจ็บปวด แต่ศีรษะกลับไม่มีบาดแผลให้เห็นชัดเจน แสดงว่าเขารับมือกับการโจมตีเหล่านั้นได้อย่างง่ายดาย
“รุมคนที่มีน้อยกว่างั้นหรือ?”
ไป๋เยวียนหัวเราะเย็นชา พลังลี้ลับในร่างพลุ่งพล่านอย่างบ้าคลั่ง