“เฮ้อ...”
อู๋หยวนแอบถอนหายใจ แต่ก็รู้ว่านี่คือสิ่งที่คาดการณ์ไว้แต่แรก
ถ้ามีวัตถุผีร่วมกำเนิดได้ง่ายดายขนาดนั้น สถานการณ์ตอนนี้คงไม่เลวร้ายถึงเพียงนี้
และในขณะที่เขากำลังถอนหายใจอยู่นั่นเอง
ก้อนเนื้อตรงหน้าก็สั่นสะเทือนขึ้นมาทันที ราวกับหัวใจที่ยังเต้นอยู่
เด็กหนุ่มคนหนึ่งยืนอยู่หน้าก้อนเนื้อ สีหน้าเต็มไปด้วยความลังเลและแววหวาดกลัว
“อย่าปล่อยมือ!”
อู๋หยวนตะโกนลั่น ดวงตาเปล่งประกายความคาดหวังขึ้นมาทันที
สายตาของคนอื่นก็จับจ้องมาเช่นกัน เข้าใจว่าอีกฝ่ายคงจะได้รับวัตถุผีร่วมกำเนิดในไม่ช้า
เวลาผ่านไปทีละนาที
เด็กหนุ่มตรงหน้าร้องเสียงต่ำขึ้นมาทันที ภายใต้การนำทางของก้อนเนื้อในมือ ตรงหน้าของเขาก็มีแหวนหัวกะโหลกสีดำลอยขึ้นมาอย่างกะทันหัน
กลิ่นอายประหลาดแผ่ซ่าน ทำให้ทุกคนรู้สึกไม่สบายใจและหวาดกลัว
“ดี! ดีมาก!”
ดวงตาของอู๋หยวนฉายแววยินดี “นี่คือวัตถุผีร่วมกำเนิดของนาย และจะเป็นอาวุธที่ดีที่สุดในการรับมือกับผีร้ายในตอนนี้”
เมื่อได้ยินดังนั้น เด็กหนุ่มก็ดีใจสุดขีด รีบคว้าแหวนมาเล่นในมืออย่างรวดเร็ว
อู๋หยวนเอ่ยด้วยความคาดหวังว่า
“คนต่อไป!”
ไม่นาน ทุกคนก็เข้าแถวต่อกันด้วยความกระตือรือร้น
แต่ที่น่าผิดหวังคือ ไม่มีใครมีวัตถุผีร่วมกำเนิดอีกเลย
ตอนนี้สายตาของทุกคนมุ่งไปที่คนสองแถวสุดท้าย
“ถึงตาผมแล้วเหรอ?”
โจวหานยืดตัวตรง ในใจทนไม่ไหวมานานแล้ว แต่เพื่อรักษาภาพลักษณ์จึงได้แต่ฝืนทำเป็นใจเย็น