“ผลตอบแทนจากภารกิจคราวนี้ก็ไม่เลวเลย...”
ไป๋เยวียนลูบคาง ก่อนพิมพ์ลงในกลุ่มทีมว่า
“แบ่งรางวัลกันแล้ว!”
เขาเพิ่งส่งข้อความออกไป เสียงกริ่งหน้าหอพักก็ดังขึ้น
“???”
ไป๋เยวียนชะงัก สีหน้าเปลี่ยนไปทันที ก่อนพึมพำว่า
“เดี๋ยวนะ มาเร็วขนาดนี้เลยหรือ?!”
เขาเปิดประตูรั้วหอพักออก และก็เห็นโจวหานกับอีกสองคนยืนอยู่หน้าประตูจริง ๆ...
“พวกนายเป็นยอดมนุษย์ความเร็วแสงหรือไง?!”
เขาตกตะลึงอยู่ไม่น้อย...
“อะไรนะ?”
หวางชิงชะงักไปเล็กน้อย ก่อนถามว่า “นายเพี้ยนอีกแล้วหรือ?”
“เอ่อ...”
ไป๋เยวียนเห็นทั้งสามทำหน้าฉงน จึงถามว่า
“พวกนายไม่ได้มาเพราะฉันบอกว่าจะแบ่งรางวัลหรอกหรือ?”
“หืม? จะแบ่งรางวัลแล้วหรือ?!”
หวางชิงกับอีกสองคนพลันตื่นเต้นขึ้นมา แววตาวาวโรจน์
“เอ่อ...”
ไป๋เยวียนเกาหัว สรุปว่าทั้งสามแค่บังเอิญผ่านมาเท่านั้นเองสินะ...
“ในเมื่อมากันพอดี งั้นก็แบ่งรางวัลก่อนหน้านี้ให้เรียบร้อยเลยแล้วกัน”
ไม่กี่นาทีต่อมา
ทั้งสี่คนนั่งอยู่ในห้องโถง
ไป๋เยวียนใช้เวลาไม่นานก็จัดสรรรางวัลเสร็จเรียบร้อย
คริสตัลผี 4,000 ชิ้นจากสภาจ้าวโลกา เสี่ยวหานได้ไปคนเดียว 2,000 ชิ้น ส่วนอีก 2,000 ชิ้นที่เหลือ ไป๋เยวียนกับอีกสองคนแบ่งกันเท่า ๆ กัน
ใครใช้ให้ร่างแยกของจางชิงเต้าเป็นโจวหานที่เรียกออกมาล่ะ...
ก่อนหน้านี้ ไพ่ตายของหวางชิงกับลุงรองของไป๋เยวียนต่างก็ถูกนับรวมเป็นผลงานส่วนตัวของพวกเขาแล้ว
ส่วนยาเม็ดศิลปะที่ไป๋เยวียนโยนออกไปนั้น ไม่เกี่ยวกับการได้รับรางวัลแต่อย่างใด เป็นเพียงการแก้แค้นสภาจ้าวโลกาเป็นการส่วนตัวล้วน ๆ...
สำหรับรางวัลภารกิจผีนั่งบ่า
