เมื่อมีเบาะแสชวนเหลือเชื่อเช่นนี้ ไป๋เยวียนย่อมระบุตำแหน่งของผีดุร้ายได้อย่างง่ายดาย
และเบาะแสนี้ แน่นอนว่าเป็นผลงานของหน้ากากผี…
ที่เมื่อครู่ไป๋เยวียนมีสีหน้าประหลาดใจ ก็เพราะไม่คิดว่าหน้ากากผีจะชอบแกล้งคนถึงเพียงนี้…
“แต่ตัวอักษรหกคำนี้แพงเกินไปหน่อยแล้ว…”
เมื่อครู่เขาคิดแต่จะจัดการผีดุร้ายให้เร็ว จึงไม่ได้คำนึงถึงการสิ้นเปลืองเหรียญผี
แต่แค่ตัวอักษรหกคำกลับมีราคาสูงถึงหลายร้อยเหรียญผี ทำเอาเขาปวดใจไม่น้อย
ทว่าหากกลืนกินอีกฝ่ายได้ ก็จะได้ผลตอบแทนเป็นเหรียญผีมากกว่าหนึ่งพันเหรียญ แถมยังได้เม็ดยาอีกด้วย ย่อมไม่ขาดทุนแน่นอน
ขณะที่ไป๋เยวียนกำลังคิดเช่นนั้น
สีหน้าของเขาก็ไหววูบ จับสังเกตบางอย่างได้ในทันที
เห็นผีดุร้ายสองหัวมีสีหน้าสงบนิ่ง ไร้แววอาฆาตแค้นอีกต่อไป มันเพียงจ้องมองไป๋เยวียนเงียบ ๆ
ขณะเดียวกัน กลิ่นอายลี้ลับอันแข็งแกร่งก็แผ่กระจายออกมา
เห็นได้ชัดว่า
มันซึ่งกำลังเผชิญวิกฤตเป็นตาย กำลังจะปล่อยวิชาผีอีกบทหนึ่ง!
“หืม?”
ไป๋เยวียนขมวดคิ้วน้อย ๆ สัญชาตญาณบอกเขาว่าเริ่มรู้สึกไม่สบายใจ
พลังลี้ลับของอีกฝ่ายคงเหลือไม่ถึงหนึ่งในสาม แต่วิชาผีที่เพิ่งปล่อยออกมาตอนนี้ ย่อมไม่ธรรมดาแน่…
“ไม่ใช่วิชาผีเอาตัวรอด ก็ต้องเป็นวิชาผีที่มีผลข้างเคียง แต่ทรงพลังมหาศาล!”
ไป๋เยวียนมีประสบการณ์สังหารผีโชกโชน จึงเดาได้ทันที
ไม่ว่าจะเป็นแบบไหน ก็ไม่ใช่เรื่องดีสำหรับเขาทั้งนั้น!