“ให้ตายสิ โหดเกินไปแล้ว!”
“ตามหลักแล้ว รอบที่สามไม่ควรสูสีกันหรอกหรือ?”
“พวกนายดูสิ เขาเป็นคนภูตวิญญาณสามอักขระไม่ใช่หรือ แล้วทำไมถึงบินอยู่กลางอากาศได้ตลอดล่ะ!”
“ถ้าภาพนี้ออกโทรทัศน์ ไม่กลายเป็นภาพโมเสกไปหมดหรือไง?!”
ผู้ชมมากมายที่อยู่นอกสนามต่างมีสีหน้าตื่นตะลึง พากันวิพากษ์วิจารณ์เสียงดัง
ภาพตรงหน้าโหดร้ายเกินไปจริง ๆ หม่าหย่งซึ่งลอยอยู่กลางอากาศมาตลอด บัดนี้เลือดเนื้อเละเทะ เลือดสดจำนวนมากสาดกระเซ็นราวกับฝนกระหน่ำ ภาพที่เห็นชวนให้เลือดเย็นยิ่งนัก…
แม้แต่รองประมุขแคว้นหกอักขระที่อยู่เบื้องบนก็ยังมีแววประหลาดใจในดวงตา พึมพำกับตนเองว่า
“ความเร็วช่างน่าทึ่ง…”
ที่ไป๋เยวียนอัดหม่าหย่งกลางอากาศอยู่ตลอด ไม่ใช่เพราะเขาบินได้ แต่เป็นเพราะทุกครั้งเขาจะลงพื้นเพื่อยืมแรง ทว่าความเร็วของเขาสูงเกินไป จึงดูราวกับบินอยู่ตลอดเวลา…
“ความเร็วระดับนี้ ใกล้เคียงกับขั้นสี่อักขระอย่างยิ่งแล้ว…”
รองประมุขแคว้นหกอักขระเลียริมฝีปาก พลางพึมพำว่า
“มิน่าเล่า ประมุขแคว้นถึงคิดว่าเทียนชิงอาจไม่ชนะ…”
“แต่แค่นี้ยังไม่พอ!”
เขามองเฉินเทียนชิงที่ยังคงสงบนิ่งอยู่เบื้องล่าง แววมั่นใจปรากฏในดวงตา
พลังที่ไป๋เยวียนแสดงออกมานั้นน่าทึ่งเกินคนทั่วไปจริง ๆ แต่ถ้าคิดจะเอาชนะศิษย์ของเขา ก็ยังห่างชั้นอยู่มาก…
ในเวลานี้ ชายวัยกลางคนที่อยู่ท่ามกลางฝูงชนขมวดคิ้วเล็กน้อย แววโกรธเกรี้ยวปรากฏในดวงตา
“ไอ้โง่ รีบใช้ยานั่นสิ!”