“เจ้าสิ่งนี้...”
ขณะนั้น หน้ากากผีลอยออกมา มองผีหัวโตตรงหน้าพลางส่งเสียงประหลาดใจไม่หยุด
พร้อมกันนั้น มันก็อ้าปากกว้างฉับพลัน กลืนผีหัวโตที่บาดเจ็บสาหัสเข้าไปทันที...
“พี่ผี รู้ไหมว่าเจ้าสิ่งนี้มีที่มาอย่างไร?”
ไป๋เยวียนถามในใจ
“ไม่เคยเห็น...”
หน้ากากผีส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า
“ฉันเองก็เพิ่งรู้เป็นครั้งแรกว่ามีผีดุร้ายที่มีพลังป้องกันน่าสะพรึงกลัวขนาดนี้...”
แม้แต่ตัวมันซึ่งผ่านโลกมามาก ยังต้องตะลึงกับความถึกทนของผีหัวโต...
“แม้แต่นายก็ไม่เคยเห็นหรือ?”
แววประหลาดใจปรากฏขึ้นในดวงตาของไป๋เยวียน
“เรื่องปกติจะตาย”
หน้ากากผีอธิบายว่า
“ผีดุร้ายมีอยู่เป็นหมื่นเป็นพันชนิด ต่อให้เป็นตัวตนที่ได้รับการขนานนามว่าเป็นจุดสูงสุดแห่งพลังลี้ลับ ก็ไม่มีทางเคยเห็นผีดุร้ายทุกชนิดหรอก”
“แต่ถึงฉันจะไม่เคยเห็นผีหัวโตตัวนี้ ก็เคยเห็นผีดุร้ายที่คล้ายกับมัน”
“ผีที่คล้ายกันหรือ?”
“เป็นผีหัวใจที่มีปีกสองข้าง ความเร็วของมันเหนือชั้นอย่างยิ่ง รับรองว่าบดขยี้ศัตรูระดับเดียวกันได้ เหมือนกับพลังป้องกันของผีหัวโตตัวนี้นั่นแหละ”
หน้ากากผีกล่าวต่อว่า
“ผีประเภทพิเศษเช่นนี้ พวกเราเรียกรวมกันว่าผีพิสดาร พวกมันต้องมีความสามารถอย่างหนึ่งที่ผิดมนุษย์มนา แต่ความสามารถด้านอื่นกลับอ่อนด้อยอย่างยิ่ง”
“ผีพิสดารหรือ?”
ไป๋เยวียนเลิกคิ้วแล้วกล่าวว่า
“ถ้าฉันจับผีพิสดารมาได้อีกหลายตัว แล้วหลอมรวมพวกมันทีละตัว แบบนั้นก็ไร้เทียมทานได้เลยไม่ใช่หรือ?”