“ในเวลาสามปีกว่า ผู้อาวุโสหนิง ท่านมั่นใจว่าจะยกระดับได้ถึงขั้นไหน?”
ขณะนี้ ประมุขแคว้นต้าเฉียนถามด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
“ขั้นเจ็ดอักขระ! อย่างมากก็ขั้นเจ็ดอักขระ!”
ผู้อาวุโสหนิงส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า
“ฉันเข้าสู่เส้นทางลี้ลับมาร้อยปีแล้ว การจะก้าวหน้าไปอีกขั้นนั้นยากเหลือเกิน...”
เส้นทางลี้ลับไม่ได้หมายความว่ายิ่งมีชีวิตอยู่นานก็ยิ่งแข็งแกร่ง ร่างกายของเขาถูกพลังลี้ลับกัดกร่อนมาเนิ่นนาน การจะก้าวหน้าไปอีกขั้นจึงเป็นเรื่องยากยิ่ง
ผู้อาวุโสหนิงเอ่ยว่า “ประมุข ท่านอาจยังมีหวัง...”
ประมุขแคว้นยุคนี้เป็นผู้มีพรสวรรค์ด้านพลังลี้ลับโดดเด่นที่สุด อีกทั้งยังได้รับการสนับสนุนจากประมุขแคว้นหลายรุ่นก่อน บางทีเธออาจหยั่งถึงจุดสูงสุดแห่งพลังลี้ลับได้จริง ๆ...
“ฉันหรือ?”
ประมุขแคว้นต้าเฉียนส่ายหน้า พลางยิ้มกล่าวว่า
“ฉันจะพยายามให้เต็มที่...”
ที่จริงเธอเองก็ยังไม่มั่นใจ อย่าว่าแต่เก้าอักขระเลย แม้แต่แปดอักขระก็เป็นดั่งขวากหนามสูงชันสำหรับเธอ
ถึงอย่างไร ประมุขแคว้นต้าเฉียนทุกรุ่นก็ทำได้มากที่สุดเพียงหกอักขระ สิ่งที่พวกเขาช่วยเหลือเส้นทางลี้ลับของนางในภายหน้าจึงไม่ได้มากมายนัก ท้ายที่สุดทุกอย่างยังต้องพึ่งพรสวรรค์ของเธอเอง...
“แต่ถ้าจะพูดถึงคนที่มีหวัง บางทีเขาอาจทำได้...”
ภาพของจางชิงเต้าพลันผุดขึ้นมาในใจประมุขแคว้นต้าเฉียน
มุมปากผู้อาวุโสหนิงกระตุก ขณะเดียวกันก็อดบ่นในใจไม่ได้ว่า