ไป๋เยวียนยื่นมือซ้ายออกไปอย่างรวดเร็ว คว้าผมเผ้ายุ่งเหยิงของผีดุร้ายสามอักขระตรงหน้าไว้ทันที
อีกฝ่ายกำลังคลานอยู่ เขาจึงจับมันได้อย่างง่ายดาย
สีหน้าเขาเย็นเยียบ พลังลี้ลับในร่างปะทุขึ้น แล้วกระชากร่างของมันให้ลอยขึ้นมา
ชั่วพริบตานั้น
พลังคำสาปสายหนึ่งส่งผ่านมาจากร่างผีดุร้าย ทำให้มือซ้ายของไป๋เยวียนบาดเจ็บทันที แต่ด้วยคุณสมบัติของร่างอมตะ บาดแผลจึงฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว
ขณะนี้
ผีดุร้ายถูกไป๋เยวียนยกขึ้นกลางอากาศ แขนขาทั้งสี่ที่บิดเบี้ยวผิดรูปขยับไปมาอย่างไม่รู้ตัว ราวกับแมลงที่กำลังดิ้นรน
“มองฉันสิ ไอ้เวร!”
ไป๋เยวียนจ้องใบหน้าซีดเผือดน่าขนลุกของอีกฝ่าย มือขวาถือผีหัวมนุษย์แล้วฟาดใส่มันอย่างบ้าคลั่ง!
การโจมตีของเขารวดเร็วราวกับเสียสติ กระหน่ำใส่ผีดุร้ายตรงหน้าจนบาดเจ็บสาหัส...
ในเวลาเดียวกัน
หวางชิงกับคนอื่น ๆ ที่อยู่ด้านข้างก็ลงมือพร้อมกัน เป้าหมายของทุกคนคือผีดุร้ายระดับขั้นสามอักขระตัวนี้!
ทั้งสี่ทำสัญญาลี้ลับต่อกันไว้ จึงไม่อาจทำให้กันและกันบาดเจ็บได้ พวกเขาย่อมไม่ต้องกังวลสิ่งใด
ชั่วขณะนั้น
ผีดุร้ายสามอักขระระดับสูงสุดตัวนี้ถูกกดดันจนหมดทางสู้ ไม่มีโอกาสตอบโต้แม้แต่น้อย
หากเป็นเวลาปกติ ด้วยฝีมือของทั้งสี่ การเผชิญหน้ากับผีดุร้ายสามอักขระระดับสูงสุดย่อมต้องระมัดระวังอย่างยิ่ง เผลอพลาดเพียงนิดเดียวก็อาจตกอยู่ในอันตรายได้
แต่ตอนนี้ผีสามอักขระตรงหน้าติดอยู่ในกับดักลี้ลับ พลังของมันเหลือไม่ถึงครึ่งของช่วงที่แข็งแกร่งที่สุด จึงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเขาเลย