“กินยาแล้ว กินยาแล้ว...”
สีหน้าของเขาพลันเปลี่ยนไป โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขาเข้าไปในมิติหน้ากากผีทันที
“...”
หน้ากากผีเงียบงัน พอเห็นท่าทางนี้แล้ว ทำไมรู้สึกเหมือนกำลังรีบกินข้าวไม่มีผิด...
แต่มันไม่รู้เลยว่า
สำหรับไป๋เยวียนแล้ว การกินยาสำคัญกว่ากินข้าวมากนัก...
ในเวลานั้นเอง
ไป๋เยวียนเงยหน้ามองเพดานของมิติหน้ากากผี
เม็ดยาจำนวนมากร่วงลงมา ราวกับฝนเม็ดยากำลังโปรยปราย...
“เชี่ย!”
ไป๋เยวียนดีใจจนแทบคลั่ง รีบคว้าเม็ดยาทีละเม็ด
เพราะพลังของผีเงาไม่ได้น้อย การปรุงยาเม็ดผสานจึงใช้ผีดุร้ายระดับสามอักขระไปประมาณหนึ่งตัวครึ่ง
ส่วนพลังผีดุร้ายที่เหลือมีผีดุร้ายระดับสามอักขระครึ่งตัว ผู้ดูแลผู้ป่วยระดับเทียมสามอักขระห้าตัว และผีไอระดับสองอักขระหนึ่งตัว เม็ดยาสุ่มที่ปรุงจากพลังเหล่านี้ย่อมมีจำนวนไม่น้อย...
ไม่นานนัก
ไป๋เยวียนก็รับเม็ดยาทั้งหมดไว้ได้
ไป๋เยวียนมองกองเม็ดยาในอ้อมแขน รอยยิ้มแทบกดไม่อยู่ ยิ่งกว่าเห็นปืนเอเคเสียอีก...
นอกจากยาเม็ดผสานแล้ว ยังมีเม็ดยาชนิดอื่น ๆ ครบครัน ทั้งเพิ่มความแข็งแกร่งให้ร่างกาย เพิ่มระดับภูตผี เพิ่มความเสียหายจากพลังภูตผี และอื่น ๆ อีกมากมาย
นอกจากเม็ดยาเสริมพลังเหล่านี้แล้ว ยังมีเม็ดยาสำหรับโจมตีอีกสองเม็ด ได้แก่ ยาเม็ดศิลปะหนึ่งเม็ดกับเม็ดยาไฟผีหนึ่งเม็ด
“ยาเม็ดศิลปะ...”
ไป๋เยวียนเลียริมฝีปาก มองเม็ดยารูปร่างเหมือนดาวทะเลในมือ ใจพลันฮึกเหิมขึ้นมา