“กลายเป็นผีไปแล้วหรือ? หรือว่าแกเป็นผีมาตั้งแต่แรกกันแน่?!”
ฉินอวิ้นใจสะท้านอย่างรุนแรง แววตาฉายความหวาดกลัวออกมา
“ฮี่ ๆ...”
จางชิงเต้าราวกับสูญเสียสติไปแล้ว เขาหัวเราะเสียงหนึ่งที่ไม่เหมือนมนุษย์ ฟังแล้วชวนให้ขนลุกซู่!
วินาทีถัดมา
ร่างของเขาก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าฉินอวิ้นในพริบตา
ทั้งสองกลับเข้าปะทะกันอีกครั้ง!
“พี่เต้าคงไม่ได้เสียสติไปแล้วหรอกนะ?”
เวลานี้สีหน้าหวางโม่เคร่งเครียดอย่างยิ่ง
แม้แต่เขาก็ยังไม่รู้ว่าอีกฝ่ายมีวิธีการเช่นนี้
เมื่อมองท่าทางของจางชิงเต้า ภาพความทรงจำอันเลวร้ายก็ผุดขึ้นมาในหัวทันที
ครั้งหนึ่งในอดีต จางชิงเต้าเคยควบคุมตัวเองไม่ได้ แม้เขาไม่ได้เห็นเหตุการณ์นั้นกับตา แต่ก็เคยได้ยินเรื่องราวมา เหตุการณ์ครั้งนั้นแทบจะเรียกได้ว่าเป็นหายนะของประเทศต้าเซี่ย!
ท่าทางของอีกฝ่ายในตอนนี้ทำให้เขาอดนึกเชื่อมโยงไม่ได้
“ท่าไม่ดีแล้ว...”
หวางโม่พึมพำ สีหน้าเคร่งเครียด
“ถ้าเสียการควบคุมขึ้นมาจริง ๆ คราวนี้คงไม่มีใครหยุดเขาได้แล้ว!”
ตอนนี้จางชิงเต้าอยู่ในขั้นหกอักขระ ด้วยกำลังของประเทศต้าเซี่ย ไม่มีทางมีใครหยุดยั้งการกระทำบ้าคลั่งของเขาได้
“ต้องขอความช่วยเหลือจากแคว้นต้าเฉียนไหม?”
เขาขมวดคิ้วแน่น ความรู้สึกจนปัญญาผุดขึ้นในใจ
กว่าคนจากแคว้นต้าเฉียนจะมาถึง เกรงว่าประเทศต้าเซี่ยคงนองไปด้วยเลือดแล้ว...
“ถ้าไม่มีทางอื่นจริง ๆ ฉันจะระเบิดตัวเองใส่แก!”
หวางโม่มองระฆังผีในมือ แววตาฉายความเด็ดเดี่ยว
กัง...
ระฆังผีสั่นเบา ๆ แผ่ความรู้สึกเหมือนถูกปรักปรำออกมา
หากระฆังผีพูดได้ ตอนนี้มันคงอยากตะโกนว่า