“แก...”
เจี่ยหยวนกำลังจะเอ่ยอะไรบางอย่าง แต่ศีรษะกลับระเบิดกระจุยในพริบตา เศษกระดาษปลิวว่อนทั่วฟ้า...
“ฆ่ายากชะมัด...”
ไป๋เยวียนขมวดคิ้วน้อย ๆ พึมพำกับตัวเอง
ความสามารถในการเอาชีวิตรอดของเจ้านี่ เทียบชั้นสี่อักขระได้แล้วกระมัง...
ชั่วพริบตาเดียว
ร่างของเขาก็หายวับไปอีกครั้ง มุ่งตรงไปยังร่างจริงของเจี่ยหยวน!
ในเวลานี้
ใบหน้าของเจี่ยหยวนซีดเผือดอย่างยิ่ง ดวงตาฉายแววตื่นตระหนกและเดือดดาล เขามองไปยังร่างของคนจากสภาจ้าวโลกา
เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าอีกฝ่ายจะกลับมามีสติได้อีกครั้ง
วิธีนี้เป็นสิ่งที่สัตว์ประหลาดเฒ่าจากยุคก่อนทิ้งไว้ ตามหลักแล้วไม่น่าจะเกิดเหตุไม่คาดฝันเช่นนี้...
มีเพียงความเป็นไปได้เดียว
นั่นคือจิตใจของอีกฝ่ายแข็งแกร่งเกินกว่าที่เขาคาดคิดไว้มาก...
ขณะนี้ เสียงระฆังประหลาดในร่างของเขาดังก้องไม่หยุด พยายามควบคุมประธานสภาจ้าวโลกาที่อยู่ไกลออกไป
ทว่าอีกฝ่ายยังคงมีสติ พยายามแย่งชิงการควบคุมร่างกายกับผีดุร้ายในตัวไม่หยุด
“เจี่ยหยวน...”
ประธานสภาจ้าวโลกาจ้องเจี่ยหยวนที่อยู่ไกลออกไปเขม็งด้วยตาขวาอันเต็มไปด้วยความอาฆาต ความเย็นเยียบในแววตาทำให้ผู้คนอดใจสั่นไม่ได้
“...”
ใจของเจี่ยหยวนดิ่งวูบ
เขารู้ดีว่าหากตกไปอยู่ในมืออีกฝ่ายจริง ๆ ชะตากรรมคงเลวร้ายอย่างยิ่ง...
ขณะที่เขากำลังกังวลจนถึงขีดสุด หมัดอันบ้าคลั่งรุนแรงก็พุ่งเข้ามาอีกครั้ง!
ชั่วพริบตา
เจี่ยหยวนถูกสังหารในพริบตาอีกครั้ง!
“ฉันไม่เชื่อหรอกว่าแกจะไม่มีขีดจำกัดจริง ๆ!”