ในเวลานี้
ทั้งสี่คนของไป๋เยวียนแปลงกายเป็น ‘จอมมารหมอบราบ’ พากันหมอบอยู่บนหลังคาเตี้ย ๆ ของบ้านหลังหนึ่ง แอบสอดส่องเหตุการณ์เบื้องล่างอย่างเงียบเชียบ
ลูกแก้วซ่อนวิญญาณกับยาพิเศษที่ทาไว้ ทำให้พวกผีดุร้ายไม่รู้สึกถึงพวกเขาแม้แต่น้อย
เพื่อความรอบคอบ
ไป๋เยวียนยังใช้พลังของหน้ากากผีซ่อนกลิ่นอายของพวกเขาให้มิดชิดยิ่งขึ้น
แม้การทำเช่นนี้จะทำให้เหรียญผีลดลงอยู่ตลอดเวลา
แต่เมื่อทำอย่างนี้แล้ว
ก็รับรองได้ว่าไม่มีทางผิดพลาดอย่างแน่นอน...
ขณะนี้
พวกผีดุร้ายกำลังเปิดฉากต่อสู้กันอย่างดุเดือด ต่างคิดไปเองว่าไป๋เยวียนกับพวกจากไปแล้ว จึงไม่มีใครคาดว่าพวกเขาจะย้อนกลับมาแอบดู...
ถึงอย่างไร การต่อสู้ระดับนี้ก็ไม่ใช่สิ่งที่ไป๋เยวียนกับพวกจะเข้าไปมีส่วนร่วมได้!
แม้ไป๋เยวียนกับพวกจะมีฝีมือไม่ถึงขั้น แต่ความกล้านั้นเหลือเฟือ...
“ผีดุร้ายพวกนั้นแข็งแกร่งจริง ๆ!”
ไป๋เยวียนทั้งสี่คนจ้องมองการต่อสู้ไกลออกไปไม่วางตา แววตาเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง
การต่อสู้ของผีดุร้ายไม่ได้งดงามตระการตา ทั้งยังไม่มีชั้นเชิงการต่อสู้ใด ๆ มีเพียงการปะทะของพลังลี้ลับที่บริสุทธิ์ถึงขีดสุด!
ฝ่ายใดมีพลังลี้ลับแข็งแกร่งกว่า ฝ่ายนั้นก็ย่อมได้เปรียบ!
ในเวลานี้
ผีดุร้ายที่อยู่ไกลออกไปล้มลงไปไม่น้อยแล้ว
การต่อสู้เพิ่งผ่านไปไม่กี่นาที ผีดุร้ายขั้นสองอักขระหลายสิบตนก็ถูกสังหารจนหมด สภาพศพน่าสยดสยอง ถึงขั้นไม่มีแม้แต่ศพที่สมบูรณ์เหลืออยู่...
บนสนามรบเหลือผีดุร้ายขั้นสามอักขระกว่ายี่สิบตนกำลังต่อสู้กัน!