“เป็นแค่ภาพหลอนหรือ?”
เขาพึมพำกับตัวเอง ก่อนลุกขึ้นเดินไปตรงหน้าหานอวี่
สิ่งที่เขาคาดไม่ถึงก็คือ หานอวี่ตรงหน้าในเวลานี้เป็นเพียงภาพหลอนเท่านั้น
ไป๋เยวียนแบกหานอวี่ขึ้นหลัง ก้าวเข้าสู่เส้นทางผี และออกจากพื้นที่ใต้ดินมาได้อย่างราบรื่นแล้ว
“เป็นแค่ภาพหลอนหรือ?”
ชายวัยกลางคนขมวดคิ้วเล็กน้อย
เขาปลดปล่อยพลังทั้งหมดออกไปตรวจสอบแล้ว แต่กลับไม่พบความผิดปกติใด ๆ
“ดูท่าฉันจะตึงเครียดเกินไปหน่อย...”
ชายคนนั้นส่ายหน้า จากนั้นก็เดินไปตรงหน้าหานอวี่ พลางพึมพำว่า
“ยังกลืนกินไม่เสร็จอีกหรือ ช่างเป็นคนที่มีจิตใจแน่วแน่จริง ๆ...”
หากต้องการให้ศพหญิงกลืนกินวัตถุผีร่วมกำเนิดของเธอได้อย่างราบรื่น ก็จำเป็นต้องทำลายจิตใจของหานอวี่เสียก่อน แต่ถึงจะมีตะปูตรึงวิญญาณอยู่ อีกฝ่ายก็ยังยืนหยัดมาได้นานถึงเพียงนี้
จิตใจที่แน่วแน่เช่นนี้ แม้แต่เจ้าปีศาจเฒ่าขั้นห้าอักขระอย่างเขายังอดตกตะลึงไม่ได้...
“จิตใจแน่วแน่ พรสวรรค์ยอดเยี่ยมที่มีวัตถุผีร่วมกำเนิดสองชิ้น...”
ชายวัยกลางคนส่ายหน้า พลางพึมพำว่า
“ถ้าได้รับการฝึกฝนอย่างเหมาะสม ในอนาคตก็มีโอกาสไม่น้อยที่จะทะลวงขั้นห้าอักขระ กลายเป็นเสาหลักของสมาคม แต่น่าเสียดาย...”
“พูดได้แค่ว่า ทุกอย่างล้วนเป็นชะตา...”
เขาถอนหายใจ แววตาฉายความเสียดายอยู่บ้าง
หากเลือกได้ สมาคมลี้ลับย่อมไม่ยอมสังเวยอัจฉริยะเช่นนี้แน่ ถึงอย่างไรหานอวี่ก็เป็นผู้บริหารระดับสูงของสมาคม และยังสร้างคุณูปการให้สมาคมลี้ลับไม่น้อย