“เอาละ ไปเถอะ!”
ประมุขแคว้นต้าเฉียนไพล่มือไว้ด้านหลัง สายตาที่มองไป๋เยวียนก็อ่อนโยนลงเรื่อย ๆ
เธอรู้อยู่แล้วว่าเจ้าหนูนี่รู้ความเป็นอย่างยิ่ง...
“ท่านอาจารย์หญิง ถ้าอย่างนั้นผมไปก่อนนะ!”
ไป๋เยวียนยิ้มน้อย ๆ แล้วกล่าวว่า
“ไว้ผมจะมากับอาจารย์เพื่อเยี่ยมท่านอีก!”
พูดจบ เขาก็หันหลังขึ้นเครื่องบินผี
ผู้คนรอบด้านต่างมองด้วยแววตาอิจฉา
ทั้งมอบน้ำยาบำรุง ทั้งมอบของวิเศษช่วยชีวิตสวัสดิการดีเกินไปแล้วกระมัง...
บทสนทนาของทั้งสองถูกพลังลี้ลับปิดบังไว้ พวกเขาจึงไม่รู้ความสัมพันธ์ระหว่างประมุขแคว้นกับไป๋เยวียน คิดเพียงว่าประมุขแคว้นต้องการดึงตัวอัจฉริยะมาเป็นพวก
อย่างไรเสีย อัจฉริยะอันดับหนึ่งของแคว้นต้าเฉียนก็ถูกอีกฝ่ายเอาชนะไปแล้ว...
“เอาละ แยกย้ายกันได้!”
ประมุขแคว้นต้าเฉียนโบกมือ ส่งสัญญาณให้คนภูตวิญญาณรอบข้างจากไป
ตอนนี้เธอยังไม่ต้องการให้ความสัมพันธ์ระหว่างตนกับจางชิงเต้าถูกเปิดเผย มิฉะนั้นต่อไปเมื่อสนับสนุนประเทศต้าเซี่ย ผู้คนอาจคิดว่าเธอทำไปเพราะเห็นแก่ความสัมพันธ์ส่วนตัว...
ในความเห็นของเธอ ต่อให้ไม่นับความรู้สึกส่วนตัว ประเทศต้าเซี่ยก็สมควรได้รับการสนับสนุนอย่างเต็มกำลัง!
“พอเธอจัดการความวุ่นวายภายในได้แล้ว เกรงว่าคงต้องเริ่มเตรียมเรื่องเข้าร่วมพันธมิตรจงโจว...”
ประมุขแคว้นต้าเฉียนมองด้วยแววตาลุ่มลึก ภายในใจกำลังครุ่นคิด
แม้ประเทศต้าเซี่ยจะยังไม่ผ่านเกณฑ์ในทุกด้าน แต่ด้วยฝีมือส่วนตัวอันแข็งแกร่งของจางชิงเต้า บวกกับการสนับสนุนอย่างเต็มกำลังจากแคว้นต้าเฉียน โอกาสสำเร็จก็นับว่าสูงมาก...
แม้ในพันธมิตรลี้ลับจงโจว แคว้นต้าเฉียนก็ยังเป็นผู้แข็งแกร่งที่สุด ย่อมมีสิทธิ์มีเสียงอย่างยิ่ง
“เตรียมการไว้ก่อนเถอะ...”
ประมุขแคว้นต้าเฉียนคิดในใจ เธอเริ่มวางทางให้ประเทศต้าเซี่ยเข้าร่วมพันธมิตรแล้ว