10 นาทีต่อมา
ไป๋เยวียนกับพวกพ้นจากโรงประมูลของตระกูลหวาง เตรียมกลับสำนักศึกษาไปทำสัญญาลี้ลับ
“ให้ตายสิ คนรวยนี่มีเยอะจริง ๆ…”
แววตาของไป๋เยวียนเต็มไปด้วยความรู้สึก เขาราวกับได้เปิดหูเปิดตา เห็นโลกใบใหม่
ราคาประมูลของชิ้นสุดท้ายพุ่งสูงถึง 60,000 คริสตัลผี นับว่าน่าตกตะลึงอย่างยิ่ง…
ตอนนี้เขารู้สึกโชคดีไม่น้อย ยังดีที่เสนอราคาเริ่มต้นไปบ้าง ไม่อย่างนั้นคงไม่ได้มีส่วนร่วมกับการประมูลเลยแม้แต่น้อย…
“แต่พูดจริง ๆ นะ คนคนนั้นเป็นใครกันแน่ ถึงประมูลชุดอุปกรณ์ลี้ลับไปจากมือของเหล่าขุมกำลังชั้นยอดได้!”
ไป๋เยวียนเลิกคิ้วแล้วถาม
ผู้ชนะการประมูลคนสุดท้ายกลับเป็นบุคคลลึกลับที่ไม่มีใครรู้ที่มา
หานอวี่ส่ายหน้า “ดูยังไงก็ไม่น่าใช่คนทั่วไป คงเป็นคนจากขุมกำลังเร้นกายอะไรสักแห่งกระมัง?”
เงินจำนวนมหาศาลถึง 60,000 คริสตัลผี ไม่ใช่สิ่งที่คนภูตวิญญาณทั่วไปจะหามาได้ แม้แต่ขุมกำลังขนาดกลางและเล็กที่ทุ่มสุดตัวก็ยังอาจทำไม่ได้
อีกอย่าง
ตอนประมูล คนคนนั้นไม่หวั่นเกรงว่าจะล่วงเกินขุมกำลังชั้นยอดอื่น ๆ เลยสักนิด ท่าทีเช่นนี้ไม่ใช่สิ่งที่คนภูตวิญญาณธรรมดาจะมี
หวางชิงยิ้มน้อย ๆ แล้วพูดเสียงเบา
“สำเนียงของเขาไม่เหมือนคนประเทศต้าเซี่ย ถ้าฉันเดาไม่ผิด น่าจะเป็นคนจากแคว้นต้าหยวน”
เขาเคยติดต่อกับคนจากแคว้นต้าหยวนมาก่อน จึงคุ้นเคยกับสำเนียงอยู่ไม่น้อย