หวางหลีเอ่ยปากว่า: “ทุกคน นี่คือเพื่อนใหม่ที่ฉันพูดถึงเมื่อกี้ ไป๋เยวียน!”
เหล่านักเรียนภูตผีคนอื่นๆ ต่างเต็มไปด้วยความสงสัย พากันมองเด็กที่มาใหม่คนนี้อย่างสำรวจตรวจตรา เพราะคนที่เข้าร่วมห้องเรียนภูตผีกลางคันนั้นมีไม่มากนัก
แต่ก็มีไม่น้อยที่จำไป๋เยวียนได้
เนื่องจากตอนที่อีกฝ่ายปลุกวัตถุผีร่วมกำเนิดนั้นยิ่งใหญ่อลังการมาก แต่น่าเสียดายที่กลายเป็นเรื่องเข้าใจผิด…
“ไป๋เยวียน เธอมาแนะนำตัวหน่อย”
“ได้!”
ไป๋เยวียนกระตือรือร้นขึ้นมาทันที เห็นได้ชัดว่าเตรียมตัวมาพร้อมแล้ว
“หืม? เธอหยิบพจนานุกรมมาทำไม?”
หวางหลีนิ่งไปเล็กน้อย แววตาแฝงความสงสัย
“เอ่อ… นี่คือต้นฉบับของผม”
“???”
ในชั่วพริบตา ดวงตาของหวางหลีเบิกกว้าง ราวกับไม่อยากจะเชื่อ
ผู้คนด้านล่างก็มีสีหน้าชะงักค้าง พากันเอนหลังถอยไปเหมือนนัดกัน
“อะแฮ่ม…”
แต่ไป๋เยวียนกลับไม่สนใจผู้คนเลย พูดกับตัวเองว่า:
“สวัสดีทุกคน ผมคือ…”
“ดี!”
หวางหลีรีบพูดแทรกขึ้นมาทันที: “การแนะนำตัวของเพื่อนไป๋เยวียนนั้นยอดเยี่ยมมาก กลับไปที่ที่นั่งก่อนเถอะ”
เมื่อได้ยินดังนั้น เสียงปรบมือดังสนั่นหวั่นไหวจากด้านล่างก็ดังขึ้น…
“?”
ไป๋เยวียนอึ้งไป แม้แต่ชื่อตัวเองยังไม่ได้เอ่ยเลย…
แล้วการที่พวกเขาปรบมือหมายความว่าไง…
“เอาล่ะ ต่อไปเพื่อนๆ จะมีโอกาสได้รู้จักเธอมากขึ้น”
หวางหลียิ้มแล้วชี้ไปยังที่นั่งว่างด้านล่าง
“……”
ไป๋เยวียนถอนหายใจอย่างจนใจ ได้แต่เดินลงไปพร้อมกับต้นฉบับของตน