“ในที่สุดก็ยอมออกมาแล้วหรือ?”
ขณะนี้จางชิงเต้ายืนไพล่มือไว้ด้านหลัง สีหน้าไร้แววประหลาดใจแม้แต่น้อย
“ท่านรู้ตัวตนของฉันมานานแล้วหรือ?”
เสียงชราดังขึ้น
วินาทีถัดมา
ชายหนุ่มผมขาวโพลนคนหนึ่งพลันปรากฏขึ้นกลางอากาศ ราวกับก้าวออกมาจากความว่างเปล่า ก่อนจะมาหยุดอยู่ด้านหลังผู้พิทักษ์ทั้งห้า เผชิญหน้ากับจางชิงเต้าจากระยะไกล
“ด้วยฝีมือของแก คิดจะซ่อนตัวต่อหน้าฉันอย่างนั้นหรือ?”
มุมปากจางชิงเต้ายกขึ้น ดวงตาฉายแววดูแคลน
แม้ต้องเผชิญหน้ากับยอดฝีมือระดับเดียวกัน วาจาของเขาก็ยังโอหังจนน่าตกใจ...
หวางโม่เห็นเช่นนั้นก็ลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก
เขารู้ดีว่าเหล่าจางไม่เคยอวดเก่งทั้งที่ไร้ความมั่นใจ
ในเมื่อพูดเช่นนี้ ก็แปลว่าจัดการคนตรงหน้าได้แน่
ชายหนุ่มผมขาวเห็นดังนั้นกลับไม่โกรธแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม ดวงตายังเผยแววชื่นชม ก่อนกล่าวว่า
“ประเทศต้าเซี่ยเล็ก ๆ กลับมีผู้แข็งแกร่งอย่างท่านได้ ช่างน่าทึ่งจริง ๆ”
เขายิ้ม แล้วกล่าวต่อ
“ผมลืมแนะนำตัวไปเสียได้ ผมฉินอวิ้น เป็นหนึ่งในราชครูแห่งจักรวรรดิต้าหลิง...”
หวางโม่ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ สีหน้าเปลี่ยนไป เขาพึมพำในใจว่า
“เป็นคนจากมหาอำนาจลี้ลับจริงด้วย...”
จักรวรรดิต้าหลิงตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของจงโจว และเป็นหนึ่งในประเทศสมาชิกของพันธมิตรลี้ลับจงโจวเช่นกัน ภายในจักรวรรดิมียอดฝีมือขั้นหกอักขระอยู่ไม่น้อย!
“จักรวรรดิต้าหลิง?”
จางชิงเต้าหรี่ตาลงเล็กน้อย กล่าวเสียงเรียบว่า