“ไม่!”
“ไอ้เดรัจฉาน!”
ทุกคนมีสีหน้าหวาดผวา ต่างตะโกนกราดเกรี้ยว ทว่าทั้งหมดก็เป็นเพียงความโกรธเกรี้ยวที่ไร้หนทางตอบโต้เท่านั้น
ร่างของไป๋เยวียนค่อย ๆ สลายหายไปต่อหน้าต่อตา พวกเขาทำได้เพียงมองดูอย่างจนปัญญา ไม่มีทางขัดขวางได้เลย
วินาทีถัดมา
พลังลี้ลับอันน่าสะพรึงกลัวก็ระเบิดออกมาอย่างฉับพลัน!
จิตใจของทุกคนสั่นสะท้าน ถึงขั้นเสียสติไปเพราะความหวาดกลัว ต่างพากันสบถด่าประมุขสำนักไป๋เฉินซาน ว่าเหตุใดจึงวางกับดักวิปริตเช่นนี้ไว้...
นี่มันหลอกคนกันชัด ๆ ไม่ใช่หรือ...
เพียงชั่วพริบตา
หมอกโลหิตก็แผ่กระจาย ปกคลุมทุกคนเอาไว้
ร่างของพวกเขาถูกกัดกร่อนจนสลายไปในพริบตา จากนั้นก็กลับสมานขึ้นมาเพราะร่างอมตะ ก่อนจะสลายไปอีกครั้ง...
เพียงชั่วอึดใจสั้น ๆ พลังลี้ลับในร่างของทุกคนก็หมดสิ้น พวกเขาตกตายอยู่ที่นี่อย่างถาวร...
ส่วนในสถานที่ไร้ผู้คนแห่งหนึ่งบนสำนักไป๋เฉินซาน ร่างของไป๋เยวียนก็ปรากฏขึ้น
“โหดเอาเรื่องจริง ๆ...”
ไป๋เยวียนพึมพำ
แม้เขาจะหนีออกมาได้ทันเวลา แต่ก็ยังสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายพลังลี้ลับอันน่าสะพรึงกลัว ต่อให้เป็นเขาก็ใช่ว่าจะรับมือไหว
“คงตายกันหมดแล้วกระมัง...”
ไป๋เยวียนกลอกตา ไม่คิดเลยว่าจะจัดการอีกฝ่ายได้ง่ายดายขนาดนี้
“พี่ผี เจ๋งจริง ๆ!”
เขาเอ่ยชมจากใจ
การจัดการคนภูตวิญญาณขั้นสี่อักขระกลุ่มนี้ได้อย่างง่ายดาย หน้ากากผีต้องเป็นผู้สร้างผลงานชิ้นใหญ่ที่สุด กลลวงที่มันวางไว้ไร้ช่องโหว่จริง ๆ...