“เหล่าหวาง ช่วยสลายวิชาผีที่เกาะติดเสี่ยวหานได้ไหม?!”
ไป๋เยวียนสีหน้าเคร่งขรึม รีบเอ่ยถาม
สิ้นเสียงของเขา เหรียญทองผีในมือหวางชิงก็เปล่งประกายสีทองเจิดจ้า
แสงสีทองนั้นลอยออกมา ปกคลุมร่างโจวหาน พยายามสลายวิชาผีที่เกาะติดอยู่บนตัวเขา
ชั่วขณะนั้น แสงสีทองกับผีเงาในชุดงิ้วก็เริ่มปะทะกัน!
“สิ้นเปลืองพลังชะมัด!”
หวางชิงขมวดคิ้ว ก่อนจะควักคริสตัลผีออกมาหลายร้อยก้อน แล้วหลอมรวมเข้าไปในเหรียญทองผีทั้งหมด
เหรียญทองผีของเขาเรียกได้ว่าทำได้แทบทุกอย่าง
แต่มีข้อแม้ว่าต้องใช้คริสตัลผีเป็นพลังงาน
เมื่อคริสตัลผีจำนวนมหาศาลหลอมรวมเข้าไป แสงจากเหรียญทองผีก็พลันสว่างเจิดจ้าขึ้นอย่างยิ่ง
ส่วนผีเงาในชุดงิ้วก็ราวกับหิมะใต้แสงตะวันแผดจ้า สลายหายไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหลุดจากร่างโจวหานไปจนหมดสิ้น…
แม้ยังไม่รู้ว่าผีร้องงิ้วตัวนั้นแข็งแกร่งเพียงใด แต่เมื่อมันลงมือกับไป๋เยวียนทั้งสี่คนพร้อมกัน วิชาผี[สิงร่าง]ของมันย่อมไม่ได้ทรงพลังจนเกินไป หวางชิงจึงขับไล่มันได้สำเร็จ
แต่ถึงอย่างนั้น การลงมือครั้งนี้ก็ทำให้คริสตัลผีหมดไปกว่าสองร้อยก้อนโดยตรง…
ในเวลานี้
โจวหานที่อยู่บนพื้นมีสีหน้าผ่อนคลายลง เขาสัมผัสได้ว่าผีเงาหายไปแล้ว จึงรีบกินอุปกรณ์ภูตผีประเภทฟื้นฟู เพื่อรักษาบาดแผลอย่างรวดเร็ว
ขณะเดียวกัน แสงจากเหรียญทองผีก็ช่วยสมานบาดแผลให้เขาด้วย…
เพียงพริบตา โจวหานก็ถูกดึงกลับมาจากปากเหวแห่งความตาย
เขายกโลงศพสีดำขึ้นแบก พลางมองผีดุร้ายรอบด้านด้วยแววระแวดระวัง